Fas Evliyasýndan Muhammed bin Ömer hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün bazý ahbabýna;
- Ölüm ne genç dinliyor, ne ihtiyar. Hepimiz, adým adým bu son noktaya yaklaþýyoruz. Muteber olan da, sondur, buyurdu.

Ve izah etti:
- Yani mühim olan, “imanla ölmek”tir. Ýnsan son nefesinde, “Allah!” diyeceði yerde, “Aman doktor, kurtar beni!” derse, imansýz gidebilir mâzallah.

Bir kiþiyi kurtarmak

Sohbetin devamýnda;
- Bir kiþiyi Cehennemden kurtarmak, Peygamberlik görevi yapmaktýr, buyurdu. Ama “Allah için” yapmalýdýr bunu.

Ve ekledi:
- Eðer nefsi için, þöhret için, para için olursa, hiç kýymeti yoktur. Ýlla ki “Allah için” yapýlmasý lazým.

Þöyle bitirdi:
- Marifet, çok para kazanmak deðil, çok sevap kazanmaktýr.

En büyük müjde

Bir gün de “Ölüm”den sordular.
- Mümin için en büyük müjde, ona “ölümü hatýrlatmak”týr, buyurdu. Çünkü ölüm, mümin için büyük saadettir.

Þaþýrdýlar.
- Saadet mi efendim?

- Evet. Çünkü mümin, ölümle Rabbine kavuþur ancak. Ayrýca her insan ölürken, kendisine Peygamber efendimiz aleyhisselam gösterilecek ve “Bu zatý tanýyor musun?” diye sorulacaktýr.

- Herkese mi efendim?

- Evet. Mümin; “Ýyi tanýyorum, o benim Sevgili Peygamberim Muhammed aleyhisselam” diyecek ve Onu görmenin lezzetiyle ölüm acýsýný hiç duymayacak.

Sordular:
- Ya kâfirler hocam?
- Onlar; “Tanýmýyorum” diyecek ve ebedi felakete düþeceklerdir.

Sohbetin sonunda;
- Kötü arkadaþ kimdir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Ýnsaný Rabbine ibadetten alýkoyan ve günahlara sevk eden ne varsa, hepsi kötü arkadaþtýr, buyurdu.

- Zararlý kitap da mý efendim? dediler.
- Elbette. Zararlý olan her türlü neþriyat, “kötü arkadaþ”týr.