Ýstanbul Evliyasýndan Seyyid Ahmet Mekki Efendi hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün þunu anlattý cemaatine:

Fatih Sultan Mehmed Han, Fatih Camii etrafýndaki meþhur medreseleri yaptýrýnca, giriþ kapýsýnýn önüne derince bir çukur kazdýrýp, üzerine demir ýzgara koydurdu.

Ancak devlet erkaný bu iþe bir mana verememiþti.
Nihayet vezirlerden biri;
- Hünkârým, bu çukurun hikmetini çok merak ediyoruz, diye arzetti.

Cevabýnda;
- Ben vefat edip de cenazemi kabrime indirdiðinizde, üzerime, mezarýmdan çýkan topraðý atmayýn! buyurdu.

Sonra o çukuru gösterip;
- Þurada birikecek olan çamurlu topraklarý yýðýn üzerime, dedi.

Çok merak etmiþlerdi.
- Hikmeti ne ki sultaným?

- Bu medresede “ilim talebeleri” okuyacak deðil mi?

- Evet.

- Ýþte o ilim ehlinin ayakkabýlarýndan kopup bu çukurda birikecek olan o çamurlar hürmetine, umulur ki Cenâb-ý Hak affeder beni. Belki bu sayede kurtulurum ahirette.

Din hýrsýzlarý

Bir gün de;
- Kardeþlerim, Ehl-i sünnet alimlerinin bildirdikleri iman ve itikattan kýl kadar ayrýlanlarýn, kýyamette azaptan kurtulmalarý imkansýzdýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ehl-i sünnetten ayrýlanlarýn sözleri ve kitaplarý, zehirdir.

- Zehir midir efendim?

- Evet. Hele dünyalýk toplamak için dini alet edenlerin ve kendilerine din adamý ismini verip, her aklýna geleni yazanlarýn hepsi, din hýrsýzýdýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bu din hýrsýzlarý, bu kitaplarý okuyanlarýn imanlarýný çalarlar. Bunlara aldananlar, kendilerini Müslüman sanýp namaz kýlar ve her ibadeti yaparlar. Fakat imanlarý çalýnmýþ, gitmiþ olduðundan namazlarý ve hiçbir ibadetleri ve iyilikleri kabul olmaz ve ahirette iþe yaramaz.