Þam Evliyasýndan Muhammed Urre hazretleri “rahmetullahi aleyh”, bir gün birkaç talebesine;
- Dünyanýn tadý çile çekmektir, buyurdu. Eðer sýkýntýlardan zevk almaz, elemlerden haz duymazsak, baþarýlý olamayýz.

Sordular:
- Çilekeþ olmak iyi midir yani efendim?
- Elbette, buyurdu. Çünkü çilekeþ olan, baþarýlý olur. Ayrýca bu dünyada çile çekmeyen, Cennette rahatýn tadýný alamaz?

Ve sordu onlara:
- Ýnsan yorulur, üzülür, sonra feraha çýkýnca, “Oh!...” der, öyle deðil mi?

- Evet efendim.

- Unutmayýn. Dünya, üzüntü yeri, ahiret ise, neþe ve sürur yeridir.

Oh Elhamdülillah!

Sohbetine devamla;
- Çocuklar! Öldüðümüz zaman, “Oh elhamdülillah!” diyeceðiz, buyurdu. Çünkü ölen mümin, dünyadaki bütün sýkýntýlarýndan kurtulur. Ve henüz kabirde iken Cennet nimetlerine kavuþur. O zaman; “Vallahi hocamýz bunu bize söylemiþti” diyeceksiniz.

Ve ekledi:
- Hem böyle daracýk yerlerde deðil. Çok geniþ mekanlarda bir araya geleceðiz inþallah.

Þöyle devam etti:
- Cehennemden en son çýkan Müslümana, on dünya geniþliðinde Cennette yer verilecek. Yeter ki ruhumuzu öldürmeyelim. Bilakis onu beslemeliyiz. Her gün, üç öðün yemek yediðimiz gibi ruhumuzun da gýdasý var. Bunlarýn birincisi doðru imandýr.

Ve ilave etti:
- Sonra namazdýr, oruçtur, dini sohbettir, Kur’an-ý kerim ve ilmihal okumaktýr. Sonra haramlarý terk etmektir. Bunlarýn hepsi ruhun gýdasýdýr iþte.