Irak’ta yaþayan Velilerden Ömer Karadaði hazretlerine “rahmetullahi aleyh“, bir gün sevdiði bir talebesi;
- Efendim, Allahü teâlânýn Cennette görüleceðini biliyoruz. Acaba dünyada görmek de mümkün müdür? diye sordu.

Cevabýnda;
- Hayýr, buyurdu. Allahü teâlâ bu dünyada görülemez oðlum. Çünkü bu dünya, Onu görmeye müsait deðildir.

Genç sordu:
- Ama hocam Peygamber efendimiz miraca çýktýðýnda Allahü teâlâyý baþ gözüyle görmedi mi?

- Gördü tabii. Hatta kendisiyle konuþtu bile. Ama o görmek bu dünyada olmadý ki evladým. Ahirette gördü. Yani dünyada iken, dünyadan çýktý, ahirete karýþtý ve gördü.

Kurtulmak için

Bir gün de “Eshab-ý kehf”ten bahsediyordu ki, dinleyenler;
- Eshab-ý kehf niçin bu kadar yükseldi? diye sordular.

Cevabýnda;
- Onlar, din ve imanlarýndan taviz vermemek için hicret etmiþlerdi, buyurdu. Bunun için çok yükseldiler.

Ve ekledi:
- Onlar gibi hicret edebilirsek, biz de öyle yükseliriz.

Merakla sordular:
- Biz nasýl hicret edebiliriz ki efendim?

- Dini ahlaký bozan kimselerden, kitaplardan ve her türlü bozuk neþriyattan uzak durursak, biz de kalben hicret etmiþ oluruz. Bu zamanda kurtulmanýn tek yolu da budur zaten.


Kimseyi ayýplama!

Bir gün de sevdiði bir gence;
- Evladým, Müslümanlardan hiç kimseyi, bir kusurundan dolayý ayýplama, buyurdu.

Delikanlý sordu:
- Hiç kimseyi mi efendim?
- Evet. Hiç kimseyi.

- Ama hocam, öyle þeylere þahit oluyoruz ki, ayýplamamak elde deðil.
- Olsun, yine de kimseyi ayýplama. Çünkü bir kimse, bir Müslümaný, tövbe ettiði bir kusurundan dolayý ayýplarsa, o kimse, bu kusuru iþlemeden ölmez. Ayýplayacaksan kendini ayýpla.

Genç þaþýrdý:
- Kendimi mi ayýplayayým efendim?
- Evet. Kendi kusurunu gör. Kendini kötüle. Aynaya bak, kendinden utan. Baþkasýyla deðil, kendinle uðraþ.

Hikmetini sordu.

Buyurdu ki:
- Çünkü senin en büyük düþmanýn, nefsindir oðlum. O seni Cehenneme sokmak için uðraþýyor.