Semerkant’ta medfun bulunan büyük Veli Muhammed bin Fadl Belhi hazretleri “rahmetullahi aleyh“, bir gün þunu anlattý sohbetinde:

Nuh aleyhisselam zamanýnda insanlar bin sene kadar yaþarlardý.
O devirde bir kadýnýn oðlu öldü bir gün.
Kadýncaðýz iki gözü iki çeþme aðlýyordu.

Komþu kadýnlardan biri gelip teselli etti onu:
- Niye bu kadar aðlýyorsun komþu. Allahü teâlânýn takdiri böyleymiþ.

Dertli kadýn;
- Elbette, öyledir, dedi. Ama ben ona aðlamýyorum ki.

- Ya neye aðlýyorsun?
- Yavrum fazla bir gün görmedi de. Annelik þefkatiyle aðlýyorum iþte.

- Oðlun kaç yaþýndaydý ki?
- Ýkiyüzyetmiþbeþ.

- Vah vah! Gerçekten henüz gençmiþ. Ama yine de þükret kardeþ. Sen böyle aðlarsan, ahir zamanda gelecek ümmet ne yapsýn?

- Onlara ne olacak ki?
- Ömürleri elli altmýþ sene olacak.

Kadýn inanamadý.
- Ciddi mi söylüyorsun komþu?
- Elbette.

- Allah Allah! Onlar ev de yapacaklar mý?
- Hem de kaç tane. Köþkleri, saraylarý bile olacakmýþ.

- Ben onlarýn yerinde olsaydým, çadýrýmýn kazýðýný bile deðiþtirmezdim.

Doðruyu bulmak için

Bir gün de;
- Hocam, doðruyu bulmak için çok mu kitap okumak lazým? diye sordular.

Cevabýnda;
- Hayýr, çok kitap okumak deðil, doðru kitabý çok okumak lazým, buyurdu.

Ve daha açýkladý:
- Yani rastgele yüz kitap okuyacaðýnýza, bir doðru kitabý yüz defa okuyun!

Mertlik nedir?

Bir gün de;
- Fütüvvet nedir efendim? diye sordular bu zata.

- Fütüvvet, mertlik demektir ki, seni sevmeyene ihsanda bulunmak, sevmediðinle de tatlý konuþmaktýr, buyurdu.

- Ama bu, çok zor efendim, dediler.

- Elbette. Ama marifet, zoru baþarmaktýr.