Muhammed bin Muhammed "rahmetullahi aleyh" hazretlerine, "Resulullahýn þefaati"nden sordular bir gün.

Þöyle anlattý:

Hazret-i Ömer’i “radýyallahü anh“, vefatýndan sonra rüyada görüp, sordular:
- Hak teâlâ sana ne muamele etti?

- Beni bir serçeye baðýþladý. Þöyle ki, bir çocuk onu yakalamýþ ve sýkýca baðlamýþtý. Onu o yaramazýn elinden alýp salýverdim. Bu amelim cenâb-ý Hakka hoþ geldi ve beni affeyledi.

Beni karýncaya baðýþladý

Hazret-i Ali’ye de “radýyallahü anh“ vefatýndan sonra sordular:
- Hak teâlâ sana ne muamele etti?

- Beni, bir karýncaya baðýþladý. Þöyle ki, küçük bir karýnca suya düþmüþtü. Onu sudan alýp kuru bir yere koymuþtum. Bu sebeple affa kavuþtum.

Bir sinek için

Ýmam-ý a’zam hazretlerine "rahmetullahi aleyh" de sordular ayný suali.

Buyurdu ki:
- Kalemime bir sinek konmuþtu. Hemen kovmadým. Kendisi uçuncaya kadar bekledim. Bu hareketim Rabbimize hoþ geldi. Bu sebeple affetti beni.

Ýþte ey kardeþlerim, büyükler buyurur ki:
- Hak teâlâ, bir serçe, bir karýnca, bir sinek için affeder de, “Resulullah efendimiz aleyhisselamýn þefaati”yle af etmez mi?

Ben Ona aþýðým

Bir gün de þunu anlattý:

Cebrail ile Mikail aleyhimesselam, Resulullah efendimiz aleyhisselamýn huzuruna geldiler bir gün.

Ýkisi de insan suretindeydi.

Cibril aleyhisselam Resulullah efendimizin mübarek örtüsünü öptü, öptü, sonra yüzüne sürdü.

Peygamber efendimiz sordu:
- Ya Cebrail, bu ne haldir?

Edeple arzetti:
- Mikail’den sorun ya Resulallah.

Efendimiz aleyhisselam, Mikail aleyhisselama döndü:
- Ya Mikail, sen söyle.

Mikail aleyhisselam anlattý:
- Ya Resulallah, bugün Cebrail kardeþim, Hazretinize gelmek için tam yetmiþ defa izin istedi Rabbimizden. Onun bu haline diðer melekler bile þaþýp, merakla sordular:
- Ya Cebrail, niçin bu kadar ýsrarla izin istiyorsun?

O da þöyle dedi onlara:
- Beni mazur görün ey melekler. Ben Ona aþýðým. Onu görmeden duramýyorum.