Evliyanýn büyüklerinden Ahmet bin Alevi hazretlerinin "rahmetullahi aleyh" talebesinden biri, bir kýza kaptýrmýþtý gönlünü.

Tabii o günden sonra derslere gelmez oldu.
Çünkü hep o kýzý düþünüyordu.

Büyük Veli, bir gün onu çaðýrýp sordu:
- Evladým, sen niçin derslere gelmiyorsun?
- Bilmiyorum efendim.

Mübarek zat gülümsedi:
- Biliyorsun, biliyorsun.

Genç utandý.
Söyleyemedi iþin doðrusunu.

Ancak o biliyordu.
Gence þefkat ve muhabbetle nazar etti bir kez.

Ýþte ne olduysa o nazarla oldu.
Genç kaybetti kendisini.

Ayýldýðýnda bambaþka bir haldeydi.
Tamamen çýkýp gitmiþti kalbinden o kýzýn sevgisi.

"Allah sevgisi" dolmuþtu yerine.
Çok sevinip kapandý hocasýnýn ellerine.

Öptü ve bir daha ayrýlmadý dizi dibinden.

Ýyilerle olmaya bak!

Bir gün de sevdiði bir gence;
- Evladým, daima iyilerle beraber olmaya bak! Kötülerle arkadaþ olma! buyurdu.

Genç sordu:
- Ýyilerden maksat kimlerdir efendim?

- Allahü teâlânýn sevdiði kullardýr. Onlarý sev. Çünkü kiþi, dünya ve ahirette sevdiði kimselerle beraber olacaktýr.

- Ahirette de mi hocam?

- Evet, orada da.

- Çok günahkâr olsa da mý efendim?

- Tabii. Ehil olan ve olmayan, orada beraberdir. Yani bir topluluðun içinde cenâb-ý Hakkýn sevdiði bir kul varsa, o insanlarýn hepsi, onun hürmetine affolup Cennete girer.

Þöyle devam etti:
- Allahü teâlânýn rahmeti boldur evladým. O cemaatin bir kýsmýný Cennete koyup, diðerlerini mahrum etmez. Bu, dünyada da böyledir zaten.

Ve sordu o gence:
- Mesela birbirini seven üç beþ kiþi sohbet ederken, oraya bir iki yabancý gelse, onlara; "Kusura bakmayýn, sizi aramýza kabul etmeyiz" derler mi?

- Demezler elbet efendim.

- Eh, insanoðlu demezse, cenâb-ý Hak hiç demez, buyurdu. Bir cemaat Cennete girerken, onlarýn arasýndaki ehil olmayanlarý ayýrmazlar. Onlar da beraber girer.