Babam Sultan "rahmetullahi aleyh", Allah dostlarýndandýr. Adapazarý’na baðlý Pamukova beldesindedir türbesi.

Bir gün bu zata;
- Efendim, kâfir iman ederse, ilk yapacaðý iþ nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Resulullah efendimiz aleyhisselamýn hayatýný öðrenmektir, buyurdu.

- Cennete gitmenin yolu nedir efendim?
- Resulullah efendimize uymaktýr.

- Ýmanýn esasý hocam?
- Resulullah efendimizi sevmektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Þaþýyorum þu insanlara. Olur olmaz kiþilere muhabbet besliyorlar da, Peygamber efendimizi sevmeyi o kadar benimsemiyorlar. Halbuki, Onsuz olan hiçbir þeyi kabul etmez Allahü teâlâ.

O gece rüya gördü

Babam Sultaný çekemeyenler vardý o devirde.
Hem de devlet erkanýndan.

Üstelik o yerin valisi de onlardandý.
Ancak o gece bir rüya gördü vali.

Þöyle ki, Sevgili Peygamberimiz “sallallahü aleyhi ve sellem” teþrif edecekti o beldeye.

Þehrin kapýsýna kadar gelmiþ, içeri girmiyorlardý.

Vali haber alýp, koþtu heyecanla.
- Buyurun ya Resulallah! Niçin girmiyorsunuz? diye sordu.

Efendimiz aleyhisselam bakmadý valinin yüzüne.
- Bu beldenin sahibi gelsin! buyurdular.

Vali hayretle sordu:
- Bu beldenin sahibi kimdir ya Resulallah?

Efendimiz aleyhisselam,
- Babam Sultan’dýr. O gelmedikçe þehre girmem, buyurdu.

Koþup çaðýrdýlar bu büyük Veliyi.
Efendimiz aleyhisselam onu görünce, iltifat etti.

Birlikte þehre girdiler.
Vali uyanýr uyanmaz koþtu dergaha.

Babam Sultan valiyi görünce, manalý manalý bakýp;
- Ne o? Buraya gelmek için illa Resulullah efendimizin iþareti mi lazýmdý? buyurdu

Vali bir daha þaþýrdý.
Elini öpüp, talebesi olmakla þereflendi.

Namaz, nefes almak gibidir

Ahmet isminde bir talebesi sabah namazýna uyanamamýþtý bir gün.
Kazasýný kýlmadan gitti dergaha.

Hocasýna görünmeden gizlendi bir direk arkasýna.
Hocasý birkaç kiþiyle sohbet ediyordu o sýrada.

O girince sohbeti kesip;
- Ahmeet! Bir tek namazým kazaya kalacaðýna, bin kere ölmeyi tercih ederim! diye seslendi.

Ertesi gün, ayný genci yanýna çaðýrýp;
- Ahmet, evladým! Söyle bakalým, insan nefes almadan yaþayabilir mi? diye sordu.

Delikanlý tereddütsüz cevap verdi:
- Yaþayamaz hocam.

- Peki, bir bina temelsiz olur mu?
- Olmaz tabii hocam.

Ona þefkatle bakýp;
- Ýþte evladým, namaz da aynen böyledir, buyurdu. Yani Namaz, “nefes almak” gibidir bu dinde. Ýslam binasýnýn temeli gibidir. Namazsýz Müslümanlýk düþünülemez.