Kýnalýzade Ali Efendi "rahmetullahi aleyh", Anadolu alim ve Velilerindendir.
1571 de Edirne’de vefat etti.

Bir gün talebesiyle sohbet ediyordu ki gençlerden biri;
- Efendim, küfürden sonra en büyük günah nedir? diye sordu.

Cevabýnda;
- “Kalb kýrmak”týr, buyurdu. Mümin olsun kâfir olsun, kimsenin kalbini kýrmayýn çocuklar. Bu günahla küfür arasýnda ince bir zar vardýr. Bu zar yýrtýlýnca, küfre girilir. Kalb, nazargâh-ý ilahidir sonra. Onu kýran, Kâbe’yi yýkmýþ gibi günaha girer.

Sordular:
- Kâfirin kalbini kýrmak da mý günahtýr efendim?

- Elbette. O da Allah’ýn bir kuludur nihayet. Bir babanýn çocuðunu dövsen, babasý incinmez mi?

- Ýncinir tabii efendim, dediler.

- Ýþte bu da aynen böyledir, buyurdu. Çünkü Allahü teâlâ, kullara "Ýyalim" buyuruyor. Çok dikkatli olmak lazým.

Günahtan çok sakýn!

Bir gün de, nasihat isteyen bir gence;
- Evladým, her türlü ihtiyacýný, kullara deðil, Allahü teâlâya arz et, buyurdu. Günahtan çok sakýn. Ýnsana dert ve musibetler, iþlemiþ olduðu günahlar sebebiyle gelir.

Ve ekledi:
- Ölümü çok hatýrla. “Ölüm”ü düþünmek ölüm getirmez. Bilakis ömrü arttýrýr.

Delikanlý sordu yine:
- Feyz nedir hocam?

- Feyz, nur demektir evladým. Nasýl ki "Su", boru ile bir yerden bir yere nakledilirse, "Nur" da, kalbden kalbe akýp gelir. Nurun menbaý, Resulullah efendimizin mübarek kalbi, nakil vasýtasý ise evliyanýn kalbleridir. Peygamber efendimizin “sallallahü aleyhi ve sellem”, mübarek kalbinden fýþkýran nurlar, kalbden kalbe akarak bugüne kadar geldi.

Þöyle devam etti:
- Bugün de yine Velilerin kalblerinden, onlarý sevenlerin kalblerine yayýlmaktadýr. Ama bu nurlarý almak için iki þart vardýr.

Delikanlý sordu:
- O þartlar nedir hocam?

- Ýnanmak ve sevmektir. Yani bir kimse, herhangi bir evliyanýn büyüklüðüne inanýr ve Onu severse, o Velinin kalbinden kendi kalbine feyz akar. Yani kalbi nurlanýr, temizlenir. Bu feyzin miktarý, sevgisi kadardýr.

Genç sordu yine:
- Feyz geldiði nasýl anlaþýlýr efendim?

- Büyüklerden feyz alan kimseye, ibadetler zevkli, haramlar ise çirkin ve iðrenç gelir evladým. Feyzin gelmesine mani olan þey, günah iþlemektir. Günahlardan ne kadar uzaklaþýlýrsa, feyz ve nura o kadar çok kavuþulur.