Mýsýr’da yetiþen Velilerden Emir Hayali Çelebi hazretlerine "rahmetullahi aleyh", bir gün bazý gençler gelip;
- Efendim, imanýn altý þartýndan baþka ayrýca iki þart daha varmýþ, öyle mi? diye sordular.

Cevaben;
- Evet öyledir, buyurdu.
- Ama “Amentü”de imanýn þartý altý olarak bildiriliyor. Bunu bize izah eder misiniz.

Buyurdu ki:
- Bakýn gençler, Amentü’de bildirilen imanýn altý þartý, inanýlacak þeylerdir. Fakat bu altý þartýn geçerli olmasý, ayrýca iki þarta baðlýdýr. Bu iki þart yerine gelince, sýra altý þarta gelir.

- O iki þart nedir efendim?

- Birincisi, “Gayba iman etmek” yani görmeden inanmak. Diðeri de, "Hubbu fillah" ve "buðdu fillah"týr. Yani Müslümanlarý Müslüman olduðu için sevmek, kâfirleri, küfürlerinden dolayý sevmemektir.

- Bu þartlar yoksa efendim?

- Bunlar olmazsa, iman geçerli olmaz. Yani Amentü’deki altý þeye inansa bile Müslüman olamaz. Hubbu fillah, buðdu fillah, sadece "sevmek" ve "sevmemek"tir. Yoksa dövüþmek ve münakaþa etmek deðildir.

Ýyiliðe teþekkür etmeli

Bir gün de bir delikanlý bu zata gelip;
- Efendim, bir ahbabýn sýkýntýsý vardý. Yardým edip onu o sýkýntýdan kurtardým. Hiç teþekkür etmedi. Teþekkür etmesi lazým deðil miydi? diye sordu.

Cevabýnda,
- Elbette lazýmdý, buyurdu.

Ve sordu gence:
- Fakat sen bu yardýmý, "Allah için" yapmamýþ mýydýn ona?
- Tabii ki Allah için yapmýþtým efendim.

- Öyleyse niye üzülüyorsun? Sen amelinin sevabýna kavuþtun. O düþünsün. Ýnsanlara teþekkür etmeyen, Allahü teâlâya þükretmiþ olamaz.

Mümin kime denir?

Bir gün de;
- Efendim, mümin kime denir? diye sordular bu zata.

Cevabýnda,
- Mümin, elinden ve dilinden kimsenin zarar görmediði kimsedir, buyurdu.

Sordular yine:
- En büyük günah nedir efendim?
- Günahýn, günah olduðunu bilmemektir.

- Peki ondan büyük günah hocam?
- Günahý, ibadet olarak yapmaktýr, buyurdu. "Bidat iþlemek" böyledir iþte.