Cafer-i Mekki hazretleri "rahmetullahi aleyh", Mekke’de yetiþen büyük Velilerdendir.

Nasihat isteyen bir gence;
- Sen insanlardan ne beklersin evladým? diye sordu.

Delikanlý,
- Ýyi davranýþ beklerim efendim, dedi.

Buyurdu ki:
- Öyleyse sen de herkese iyi davran evladým!

Sordu yine:
- Ýnsanlarýn sana güvenmesini de ister misin?
- Elbette isterim hocam.

- Öyleyse sen de herkese güvenle yaklaþ. Sen insanlara þüpheyle bakarsan, onlar da sana þüpheyle bakarlar.

Sevgiyle bakmak

Bir gün de, sevdikleriyle bir araya gelmiþti.
Orada olanlarýn yüzlerine tek tek baktýktan sonra;
- Size niçin böyle baktým, biliyor musunuz? Diye sordu.

Cevaben;
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

Buyurdu ki:
- Müminin yüzüne sevgiyle bakmak, ibadettir. Ayrýca müminin yüzüne muhabbetle bakanýn kalbi temizlenir.

Allah kimi severse…

Bir gün de bu zata;
- Efendim, Allahü teâlânýn bir kimseyi sevdiði nasýl anlaþýlýr? Diye sordular.

Cevabýnda;
- Allahü teâlâ bir kimseyi severse, ona kendi sevdiklerini tanýtýr ve onlarý sevdirir, buyurdu. Sevmediklerine karþý da nefret verir.

Ve sordu onlara:
- Allahü teâlânýn en büyük düþmaný kimdir, biliyor musunuz?
- Bilmiyoruz efendim, dediler.

- Nefslerdir, buyurdu. Nefslerimiz kâfir olup hem bize düþmandýr, hem de Allahü teâlâya.

Dinleyenler þaþýrdý:
- Allah’a da mý düþmandýr hocam?

- Evet. O, içimizde ilahlýk dava eder. Kýzacaksanýz, kendinize kýzýn. Buna en layýk olan, nefsinizdir çünkü.