Eþrefoðlu Rumi hazretleri "rahmetullahi aleyh" anlatýyor:

Baðdat’ta bir grup zengin, toplanýp çýktýlar Hac yoluna.

O yörede Resulullah efendimiz aleyhisselamýn aþkýyla yanan bir fakir vardý ki, yýllardýr o kutsal topraklarýn hasretiyle yanýp kavruluyordu.

Bu kafileyi görünce dayanamadý.
Koþup katýldý o kervana.

Ama ne bineði vardý garibin, ne azýðý.
Þehir dýþýna çýkmýþlardý ki, zenginlerden biri fark etti onu.

Alaylý bir yüz ifadesiyle o garibe bakýp;
- Ey fakir! Bineðin yok, azýðýn yok. Bu halde nasýl hacca gideceksin? Dedi.

Sonra bir kahkaha atýp ekledi:
- Bari paran var mý cebinde?

Fakirin cebinde parasý da yoktu.
Ama tevekkülü vardý kalbinde.
Resulullahýn muhabbeti vardý.

Döndü o kendini bilmeze.
- Allah kerimdir. O bana yardým eder, dedi.

Ve mahzun halde ayrýldý yanýndan.
Haccý ifa edip Medine’ye doðru yola çýktýlar.

O zengin, gördü yine bu fakiri.

Alaylý bir tavýrla sordu yine:
- Komþu! Sahi sen haccý yapabildin mi?
- Çok þükür. Bana da nasip oldu.

- Peki, beratýný aldýn mý bari?

Garip anlamadý:
- Ne beratý?

- Cehennemden azat olduðuna dair berat.
- Yok, ben almadým öyle bir þey

Zengin, cebinden çýkardýðý herhangi bir kaðýdý ona gösterip;
- Bak, Kâbe’yi ziyaret edenlere böyle berat veriyorlar. Hepimiz aldýk. Sen niye almadýn? Dedi.

Fakir saf ve temizdi.
Ýnandý bu söze.

Derhal geri dönüp, koþtu Kâbe’ye.
Örtüsüne yapýþýp, iki gözü iki çeþme;

- Ya Rabbi! O berattan ben de isterim, diye yalvardý.

O anda eline bir kaðýt tutuþturuldu gaibten.
Dünya kaðýtlarýna benzemiyordu.

O kaðýdý yüzüne gözüne sürdü.
Kapandý þükür secdesine.
Sonra koþup yetiþti kafileye.

Zengin onu görünce yine alaylý bir tavýr takýndý.
- Ne oldu? Alabildin mi beratýný?

Fakir, sevinçle çýkarýp gösterdi aldýðý beratý:
- Evet ya, bana da verdiler, iþte!

Adam misk kokulu, nur yazýlý kaðýdý görünce aklý gitti.
Bayýlýp düþtü atýndan.

Kendine geldiðinde anlamýþtý her þeyi.
Aðlama sýrasý kendisindeydi artýk.

Aradan yýllar geçti.
Vefat etti o fakir.

O beratla defnettiler kabrine.
Bir müddet sonra, o zengin rüyada gördü fakiri.

Ve sordu:
- Nasýlsýn mübarek kardeþim?
- Çok iyiyim, dedi. O beratý Münker-Nekir meleklerine gösterdim. Onu görünce bir þey sormadýlar bana.

Uyandý.
Çok hayýrlar yapýp, sevabýný gönderdi o fakirin ruhuna.