Tabiinin büyüklerinden Eyyub-i Sahtiyani hazretlerine "rahmetullahi aleyh", bir gün bazý sevdikleri gelip;
- Efendim, iyi insan olmak için ne yapalým? diye sordular.
- Ýyilerle beraber olun, buyurdu.

- Baþka efendim? dediler
- Bir araya geldiðinizde Ýslamiyet’ten konuþun. Veya açýp bir dini kitap okuyun. Ama her kitap okunmaz. Ehl-i sünnet alimlerinin yazdýðý "Ýlmihal kitaplarý" okunur ancak.

- Neden efendim?
- Çünkü onlar, "Allah için" yazar ve "Allah için" söylerler, buyurdu. Bir menfaat beklemezler yazdýklarýndan.

Ve ekledi:
- Ayrýca onlar yazarken ve söylerken "Nakli" esas alýr, kendi kafalarýndan bir þey eklemezler. En mühimi de, o büyüklerin sözleri ve yazýlarý, okuyanýn ve dinleyenin kalbine tesir eder. Çünkü onlar, kalbden söyler ve yazarlar.

Þöyle bitirdi:
- Unutmayýn; "Kalbden çýkan, kalbe girer".

Müminin alameti

Bir gün de;
- Mümin olmanýn alameti, "güler yüzlü olmak"týr, buyurdu.

Sordular:
- Efendim, herkese karþý mý güler yüzlü olacaðýz?

- Evet. Müslim-gayr-i müslim herkese karþý güler yüzlü olmalýyýz. Çünkü Müslümana "Çatýk kaþlý" olmak yakýþmaz.

Ve ekledi:
- Mümin olmanýn alameti "güler yüz" olduðu gibi, münafýk olmanýn alameti de "çatýk kaþlý" olmaktýr.

Kötü huylu olmanýn alameti

Bir gün de bazý sevdikleri bu zata gelip;
- Efendim, kötü huylu olmanýn alameti nedir? diye sordular.

- Baþkasýný kötülemektir, buyurdu. Gayrinin kötü huylu olduðundan bahsediyorsak, bu, kendimizin kötü huylu olduðunun alametidir.

Sordular:
- Güzel ahlak nedir öyleyse efendim?

Buyurdu ki:
- "Güzel ahlak", baþkalarýný iyi, kendimizi kötü bilmektir.