Ebüssüud Efendi “rahmetullahi aleyh“, Osmanlý’nýn büyük alimlerindendir.
"Müftiyüssekaleyn" denir kendisine.

Yani insanlara ve cinlere fetva veren müftü.
Bir gün, baþýnda çok kýymetli bir sarýk varken yanýna biri gelir bir aralýk.
Adamýn dikkatini çeker sarýk.

Kendi kendine;
"Çok pahalý bir þey" diye düþünür. "Þunu satsa, parasýyla çok fakirin karnýný doyurur".

Ýyi de, Ebüssüud Efendi’nin açýktýr kalb gözü.
Anlar böyle düþündüðünü.

Derhal çýkarýp uzatýr sarýðý o kimseye.
- Bunu sat da gel, buyurur.

Adam sarýðý alýrken;
- Niçin? diye sorar.

Buyurur ki:
- Bunun parasýyla çok fakirin karný doyar.

Adamcaðýz;
- Baþ üstüne efendim, der ve gider pazara.

Birine satýp geri dönünce þaþýrýr.
Çünkü sattýðý sarýk, Ebusuud Efendi’nin baþýndadýr.

Mübarek zat sorar:

- Hayret mi ettin?
- Evet efendim, der. Ben bu sarýðý satmýþtým. Þimdi sizde ne arar?

- Sýrrýný öðrenmek ister misin?
- Elbette efendim.

Ona bir adres verip;
- Bu kimseye git sor, buyurur.

Adam o adrese gittiðinde hayret eder, þaþýrýr.
Çünkü bu kimse, az önce sarýðý sattýðý adamdýr.

Sorunca, adam þöyle anlatýr:
- Üç ay önce denizde fýrtýnaya tutuldum.
- Evet.

- Tam boðulmak üzereyken, bir adakta bulundum.
"Eðer kurtulursam, dedim. Ebüssüud Efendi’ye çok kýymetli bir sarýk alýp hediye götüreceðim".

- E sonra?

- Bugün senin elinde o sarýðý görünce "Tamam" dedim içimden. "Ebussuud Efendi’ye layýk bir sarýk buldum nihayet". Alýp hediye götürdüm. Hadise bundan ibaret.