Hindistan’ýn büyük Velilerinden Eþref Seyyid Emir Cihangir hazretleri ”rahmetullahi aleyh“, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâ sevdiklerine bu dünyada çok bela ve sýkýntý gönderir, buyurdu.

Sordular:
- Dostlarýna, neden dert, bela veriyor efendim? Düþmanlarý rahat ve nimetler içinde, dostlarý mihnetler, belalar içinde, nasýl olur?

Buyurdu ki:
- “Dünya”, zevk için, lezzet için yaratýlmadý. “Ahiret” bunun için yaratýlmýþtýr. Dünya ile ahiret, birbirinin tersidir. Birini sevindirmek, ötekinin gücenmesine sebep olur.

Ve açýkladý:
- Yani, birinde zevk aramak, ötekinde elem çekmeye sebep olur. O halde, dünyada nimetleri, lezzetleri çok olanlar, bunlara lazým olan þükrü yapmazlarsa, ahirette çok korkacak, çok acý çekecektir.

- Ya dünyada sýkýntý çekenler efendim?
- Tehlikelerden sakýndýðý halde çok acý çeken mümin, ahirette çok lezzete kavuþacaktýr. Dünyanýn ömrü, ahiretin uzunluðu yanýnda, deniz yanýnda bir damla kadar bile deðildir. Daha doðrusu, sonu olan, sonsuz ile ölçülebilir mi?

Sonsuz nimet vermek için

Ve ilave etti:
- Bunun için dostlarýnýn sonsuz nimetlere kavuþmalarý için, dünyada birkaç gün sýkýntý çektiriyor. Düþmaný olan kâfirlere ise, istidrac yaparak, biraz lezzet verip, çok elemlere sürüklüyor.

Sordular yine:
- Fakir olan kâfir, dünyada da, ahirette de sýkýntý çekiyor hocam. Bunun dünyada çektiði sýkýntýlar, ahirette lezzete kavuþmasýna sebep olmayacak mý?

Buyurdu ki.
- Hayýr. Kâfir, Allahü teâlânýn düþmaný olduðu için sonsuz azap görmesi lazýmdýr. Dünyada, ona azap yapmamak, kendi haline býrakmak, ona iyilik, lezzet demektir.

Þöyle bitirdi:
- Hadis-i þerifte; (Dünya, kâfirlerin Cennetidir) buyuruldu.