Türkistan Velilerinden Mevlana Hayreddin Etradi hazretleri “rahmetullahi aleyh“, bir günkü sohbetinde;
- Peygamber efendimiz aleyhisselam, ileride olacak þeyleri bazen eshabýna söylerdi, buyurdu.

Ve þunu anlattý:
Ümmü Hiram adýnda bir haným sahabi vardýr ki, Efendimiz aleyhisselamýn süt teyzesidir.

Resulullah, sýk sýk ziyaretine giderlerdi bu hatunun.
Yine bir gittiklerinde bir miktar uyuyup, gülerek uyandýlar.

Ümmü Hiram sordu:
- Gülmenize sebep nedir ya Resulallah?
- Rüya gördüm, buyurdular.

- Hayýrdýr inþallah, ne gördünüz?
- Ümmetimden bazýsý gazaya gidiyordu. Ama gemilerle, denizden.

Ümmü Hiram fýrsatý kaçýrmadý:
- Ya Resulallah! Dua buyur, ben de onlardan olayým.

Efendimiz aleyhisselam kýrmadýlar onu.
“Ya Rabbi! Bunu da onlarýn arasýnda bulundur”! diye dua ettiler.

Aradan yýllar geçti.
Hatta Efendimiz aleyhisselam vefat etti.

Hazret-i Osman’ýn hilafeti zamanýnda bir sefer düzenlendi Kýbrýs’a.
Eshab-ý kiram ilk defa denize açýlacaktý.

“Ümmü Hiram” gibi yaþlý bir haným da iþtirak etmiþti bu sefere.
Mübarek seksenaltý yaþýndaydý o vakit.
Yýllar önceki duayý hatýrlayýp gözleri yaþardý.

Kýbrýs’a çýkýnca aslanlar gibiydi.
Elinde kýlýç, atýný koþtururken gençler imrenirdi ona.

Tek gayesi vardý o gün:
Þehid olmak.

Ve birazdan kavuþtu muradýna.
Larnaka yakýnlarýnda atý tökezledi ve yere düþtü.

“Allah!” dedi son olarak.
Þehit olmuþtu.


Bu su, tatlýdýr

Bir gün de bazý sahabilerle bir kuyu baþýna geldi Efendimiz aleyhisselam.
Hepsi de susamýþlardý.

Bu havalinin insanlarýna sordular:
- Bu su nasýldýr?
- Tuzludur içilmez, dediler.

Efendimiz aleyhisselam;
- “Bilakis bu su, güzel ve tatlýdýr” buyurdular.

O böyle buyurunca su tatlýlaþtý anýnda.
Ýçip kandýlar.

O günden sonra öyle meþhur oldu ki, uzak yerlerden su almak için o kuyuya gelirdi insanlar.