Seyyid Taha-yý Hakkari hazretleri “kuddise sirruh” bir gün, talebeden birine emredip;
- Van’a git. Þu þu iþleri hallet de gel!, buyurdu.

Çocuk gitti Van’a.
Ýþleri halletti.

Tam dönerken, Van valisi rica etti ondan.
- Burada kalsanýz da, Van halkýna vaaz-ü nasihat etseniz. Size minnettar kalýrým.

Delikanlý;
- Hocam izin verirse olur, dedi.

- Hocan kim senin?
- Seyyid Taha hazretleri.

- Selamýmý söyle ve bu ricamý ilet kendisine.
- Peki efendim.

Çocuk dönüp valinin ricasýný arzetti bu büyük Veliye.

Seyyid Taha hazretleri buyurdu ki:
- Van için bir mürþid lazým. Ama bu iþ sana bana nasip olmaz. Öyle zannederim ki, senin yakýnlarýndan birine nasip olur bu devlet.

Talebe merak etti:
- O kimdir ki hocam?
- Ben de bilmiyorum. Ama ismi Fehim’dir. O, çok büyük evliya olur zannederim.

- Benim bir amcazadem var efendim. Ýsmi de Fehim.
- Öyle mi? Bir daha geldiðinde Onu da getir, bir göreyim.

Gidip bu müjdeyi söyledi amcasýna.
O da oðlu "Seyyid Fehim"i alýp, düþtü Nehri yoluna.

Seyyid Taha hazretleri gördü onu.
Hemen anladý beklediðinin o olduðunu.