Kastamonu Velilerinden Seyyid Ahmed Hicabi hazretleri ”rahmetullahi aleyh“, bir sohbetinde;

- Allahü teâlâ, hepimizi iki cihanýn sultaný Muhammed Mustafa’nýn “sallallahü aleyhi ve sellem” parlak olan yolunda yürümekle þereflendirsin, buyurdu. Bu dünya, “imtihan yeri”dir. Dünyanýn görünüþü, yalancý yaldýzlarla süslüdür. Kötü kadýna benzer. Görünüþü tatlýdýr. Taze, güzel, körpe sanýlýr. Fakat aslýnda, güzel koku sürülmüþ bir ölü, sanki bir leþ, böcekler, akrepler dolu bir çöplük, su gibi görünen bir serap, zehirlenmiþ þeker gibidir.

Þöyle devam etti:
- Ona tutulan akýlsýzdýr, büyülenmiþtir. Aþýklarý delidir, aldatýlmýþtýr. Onun görünüþüne aldanan, sonsuz felakete düþer. Tadýna, güzelliðine bakan nihayetsiz piþmanlýk çeker.

Sordular:
- Dünya deyince neyi anlayacaðýz efendim?

Buyurdu ki:
- “Dünya”, kulu Allahü teâlâdan uzaklaþtýran þeyler demektir. Kadýn, çocuk, mal, rütbe, mevki düþüncesi, Allahü teâlâyý unutturacak kadar aþýrý olursa, dünya olur. Çalgýlar, oyunlar, faydasýz, boþ þeylerle vakit geçirmek, hep dünyadýr.

Ve ilave etti:
- Kötü arkadaþ, kötü filimler, zararlý mecmua ve romanlar, velhasýl insaný yoldan çýkaran bütün neþir vasýtalarý, bunun için hep “Dünya” demektir.

Niçin yaptýn?

Bu zat bir gün sevdiklerine buyurdu ki:
- Kardeþlerim, ahirette bize ne sorulacak, biliyor musunuz?

- Ne sorulacak hocam?
- "Niçin yaptýn?" diye sorulacak. Yani bir iþi kim için yapýyoruz? “Ýnsanlar için” mi, “Allah için” mi?

- Ýnsanlar için yapýyorsak hocam?
- O zaman iþimiz insanlara býrakýlacak.

- Ya Allah içinse?
- Ýþte o zaman kurtulacaðýz ahirette.