Emir Sultan hazretlerinin ”rahmetullahi aleyh“ bir talebesi anlatýyor:

Hocamý tanýmadan önce bir rüya gördüm.
Rüyamda bir grup insan bir yere gidiyorlardý.

Yaklaþýp sordum:
- Nereye gidersiniz?
- Bursa’ya. Orada bir evliya zat var. Onu göreceðiz.

- Nasýl bir kimsedir o?
- Seyyiddir. Yani Resulün evladýndandýr. Çok tesirli nasihatlarý var. Sözleri, kalbleri temizliyor. Onu gören, kolay kazanýyor ihlasý.

Henüz görmeden sevmiþtim o zatý.

Düþündüm ki:
“O Veliye ben de gideyim. Beni de kabul etsin diye yalvarayým”.

Velhasýl onlara katýlýp, Bursa’ya vardým.
Ancak o büyük "Veli"yi görünce, heybet ve vakarýndan bayýlmýþým.
Sonra ayýldýmsa da, ayaða kalkamadým hemen.

Emekliyerek huzuruna vardým.
- Beni de talebeliðe kabul edin, diye yalvardým.

Bana þefkatle bakýp;
- Kabul ettik, buyurdular.

Yanlarýna oturtup, mübarek eliyle sýrtýmý sýðadýlar.
Heyecan içinde uyandým.

- Tabiri nedir? diye sordum babama.
- Derhal o "Veli"nin huzuruna git, dedi. Hizmetine girip hayýr duasýný al. Zira bu, manevi bir ikâzdýr. Haydi, vakit geçirme. O "büyük evliya"nýn huzuruna git.

- Peki babacýðým, dedim.
Veda edip çýktým evden.

Yolda bir grup adama rastladým.
Rüyadakilere benziyorlardý aynen.

O, nasýl bir kimsedir?

Sordum onlara.
- Nereye gidersiniz?
- Bursa’ya. Orada bir evliya zat var, onu göreceðiz.

- Nasýl bir kimsedir o?
- Seyyiddir. Yani Resulün evladýndandýr. Çok tesirli nasihatlarý var. Sözleri, kalbleri temizliyor. Onu gören, kolay kazanýyor ihlasý.

Henüz görmeden sevmiþtim o zatý.
- Hayýrdýr inþallah! diyerek onlara katýlýp, Bursa’ya vardým.

Rüyada gördüklerimi yaþamaya baþlamýþtým.
O zatý görünce, heybet ve vakarýndan bayýlmýþým.
Sonra ayýldýmsa da ayaða kalkamadým hemen.

Emekliyerek huzuruna vardým.
- Beni de talebeliðe kabul edin, diye yalvardým.

Bana þefkatle bakýp;
- Kabul ettik, buyurdular.

Yanlarýna oturtup mübarek eliyle sýrtýmý sýðadýlar.