Evliyanýn büyüklerinden Alâüddîn-i Attâr “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Bu dünya ziraat yeridir, buyurdu. Tarlayý ekmeyip, tohumlarý yiyerek zevk ve safa süren kimse, mahsul almaktan mahrum kalacaðý gibi, dünya hayatýný, geçici zevkleri, nefsin arzularýný taþkýn ve þaþkýn olarak yapmakla geçiren de, ebedi nimetlerden, sonsuz zevklerden mahrum olur.

Ve ekledi:
- Bu hâl, aklý baþýnda olanýn kabul edeceði birþey deðildir. Akýllý kimse, sonsuz lezzetleri kaçýrmaya sebep olan geçici lezzetleri zararlý þekilde yapmayý tercih etmez.

Þöyle devam etti:
- Allahü teâlâ, dünya zevklerinden, yani nefse tatlý gelen þeylerden hiçbirini yasak etmedi.

Dünyayý terk etmek

Bir gün de sohbetinde;
- Dünyayý terk etmek demek, kalbin onu sevmemesi, ona düþkün olmamasý, kýymet vermemesi demektir, buyurdu.

Sordular:
- Ona düþkün olmamak nasýl anlaþýlýr efendim?
- Varlýðý ile yokluðu eþit olmaktýr.

- Bu nimete nasýl kavuþulur efendim?
- Buna kavuþmak için bu nimete kavuþmuþ olan Allah adamlarýnýn yanýnda yetiþmek lazýmdýr. Bu büyüklerden biri ele geçerse kýymetini bilmeli, onlarýn emirlerini yapmaya, canla baþla sarýlmalýdýr.

Kur’an-ý kerimi öðretene…

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, çocuklarýmýza mutlaka Kur’an-ý kerimi öðretmeliyiz, buyurdu.

Ve ekledi:
- Peygamberimiz “aleyhisselam”; (Çocuklarýna Kur’an-ý kerim öðretenlere veya Kur’an-ý kerim hocasýna gönderenlere, öðretilen Kur’anýn her harfi için, on kere Kâbe-i muazzama ziyareti sevabý verilir) buyuruyor.

- Hadisin devamýnda; (Ve kýyamet günü, baþýna devlet tacý konur ki, bütün insanlar görüp imrenir) buyuruluyor