Büyük Veli Seyyid Fehim-i Arvasi hazretlerine “kuddise sirruh”, bir gün sabýrdan sordular.
Cevaben;
- Sabretmek, ferahlamanýn anahtarýdýr, buyurdu. Hani anahtarla eve girilir ya, sabýrla da selamete erilir.

Þöyle devam etti:
- Ferahlamak isteyen, mutlaka sabredecektir. Allahü teâlâ Kur’an-ý kerimde mealen; (Sabredenleri severim) buyuruyor. Onun için sabýr, dinin yarýsýdýr. Diðer yarýsý ise þükretmektir.

Ve müjde verdi:
- Mümin, her halde kârdadýr. Zira hasta olsa, sabreder, sevap kazanýr. Þifa bulsa, þükreder, sevap kazanýr.

Ve özetledi:
- Velhasýl müminin saðlýðý da nimettir, hastalýðý da.

En büyük iki nimet

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâ bizlere çok büyük iki nimetini ihsan etmiþ, buyurdu.

Dinleyenler;
- Onlar nedir efendim? dediler.
- Biri, Ehl-i sünnet itikadý, öbürü Allah dostlarýný tanýmak ve sevmektir.

Ve izah etti:
- Cennetin kapýsý var. Bu kapýdan hiç kimse elini kolunu sallayarak giremez. Zaten bulamaz ki girsin. Ýþte Cennetin kapýsý, Allah dostlarýnýn kalbinden geçer.

Ve daha açýkladý:
- Yani o büyük zatlarýn kalbine giren, Cennetin kapýsýný bulur. Ne mutlu ki, Allahü teâlâ bize Ehl-i sünnet âlimlerini tanýtmýþ. Ve ne mutlu ki, Allahü teâlâ bizi o büyüklerin kalbine yerleþtirmiþ.

Þöyle bitirdi:
- Bu, Cennete girmeye alamettir, müjdedir. Çünkü bu nimet, Cennet kapýsýnýn anahtarýdýr, hatta Cennetin kapýsýdýr.