Evliya-yý kiramdan Seyyid Fehim Arvasi “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün sohbetinde;
- Bir þey mutlaka olacaksa, muhakkak, kesin baþa gelecekse, onu siz olmuþ bilin, buyurdu. Neden? Çünkü bir gün mutlaka olacak.

Ve ekledi:
- Onun için en mutlu, en huzurlu, en mesut insan, ölümü hatýrlayandýr. Ölüm, frendir çünkü. Ölümü düþünen, fenalýk yapamaz. Allah’tan korkar.

Ve bir hadis-i þerif nakletti:
- Sevgili Peygamberimiz “aleyhisselam”; (Size iki vaiz, -nasihatçý- býrakýyorum. Biri konuþur, öbürü susar) buyurdu.

Merak etiler.
- Bunlar nedir ki efendim?
- Konuþan vaiz, Kur’an-ý kerim, susan vaiz ölümdür.

Ýslamiyet nedir?

Bir gün de þunu anlattý sevdiklerine:
Bir gün bir köylü gelerek cenâb-ý Peygambere;
- Yâ Resulallah! Ýslam dini nedir? diye sordu.

Peygamber efendimiz “aleyhisselam” cevaben;
- Bu din, Allahü teâlânýn bütün emir ve yasaklarýna hürmet etmek, saygý duymak, kabul etmektir. Ve Onun yarattýðý her canlýya þefkatli ve merhametli olmaktýr, buyurdu.

Sordular:
- Merhametli olmak nasýl olur efendim?
- Herkese merhamet þekli farklýdýr. Mesela kâfirlere merhamet, onlara Ýslamiyet’i anlatmakla, dinimizi sevdirmekle veya bir dini kitap vermekle olur. Acýma hissi budur.

Ve altýný çizdi:
- Hiç kimseye kýzmaya hakkýmýz yoktur. Kýzmak bize yakýþmaz. Kýzacak biri varsa, o da biziz.

Anlayamadýlar:
- Biz miyiz efendim?
- Evet, biziz. Nefsimiz yani. Çünkü o, Allah’a düþmanlýk yapýyor. Ona isyan ediyor. Böyle nefse kýzýlmaz mý?