Evliya-yý kiramdan Seyyid Fehim Arvasi hazretleri, bir gün bazý sevdiklerine;
- Ýnsan þeytanlarýnýn þerrinden, cenâb-ý Hak bütün gençlerimizi muhafaza etsin, buyurdu.

Ve þunu anlattý onlara:
Bir gün, bir mübarek zat camiye gitmiþ. Bakmýþ, kürsüde biri vaaz veriyor. Þeytan da bir kenarda bacak bacak üstüne atmýþ, zevkle onu dinliyor.
Þaþýrmýþ tabii. Yanýna sokulup sormuþ:

- Sen melun þeytan deðil misin?
- Evet, ben þeytaným.

- Ýyi de senin camide ne iþin var? Hem de oturmuþ vaaz dinliyorsun. Halbuki senin vazifen, insanlarý bozmak deðil mi?
- Evet, benim iþim insanlarý yoldan çýkarmaktýr. Hatta küfre sokup, dinden çýkarmaktýr.

- E, niçin iþini yapmýyorsun?
Þeytan, keyifli keyifli kürsüde vaaz edeni göstererek;
- Sus, demiþ. Bu adam benden beter yapýyor o iþi. Ben bu kadarýný yapamýyorum.

Büyük zat þaþýrmýþ:
- Ne diyorsun, anlamadým.
- Þu vaaz veren var ya, yanlýþ þeyler anlatarak bu cemaati öyle ifsat ediyor ki, ben bu kadarýný yapamam doðrusu. Belki ondan yeni þeyler öðrenirim diye zevkle dinliyorum!

En büyük tehlike

Bir gün de sevdiði bazý gençlere;
- Evlatlarým, ahir zamanda en büyük tehlike, rastgele kimselerden din öðrenmektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Ehl-i sünnet âlimlerinin yazdýðý Ýlmihal kitaplarý bir hazinedir ki, kýyamete kadar gelecek insanlara yeter. Ama o hazine, rafta beklemek için deðildir. Okumak, öðrenmek ve baþkalarýna da öðretmek içindir. Nitekim ilaç da, içmek içindir. Köþede beklemek için deðildir.

Ve daha açýkladý:
- Ehl-i sünnet âlimlerinin, Allah için yazdýðý ilmihal kitaplarýný okuyan, hem dinini doðru öðrenir, hem de kalbi temizlenir.