Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Behaeddin-i Buhari “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün sevdiði bir genç;
- Müslüman nasýl olmalýdýr efendim? diye sordu.

Cevabýnda;
- Müslüman, vatanýna, milletine faydalý insandýr, buyurdu. O, Vatandaþlarýn ayný hak ve hürriyetlere malik olduklarýný bilir. Kendini kimseden üstün görmez. Rahat ve huzur içinde yaþadýðý aziz vatanýný, milletini ve bayraðýný çok sever. Kimseye kötülük yapmaz.

- Kâfirlere de mi efendim?
- Elbette. Gayr-i müslimlere, yabancý tüccarlara, misafirlere de hiç kötülük yapmaz.

Þöyle devam etti:
- Müslüman, Müslümanlarýn güzel huylu ve iyi insanlar olduklarýný, hâl ve hareketleriyle bütün dünyaya tanýtýp, herkesin seve seve Müslüman olmalarýna sebep olur. Kötülük yapanlara nasihat verir. Kimseye hile, hýyanet yapmaz. Kimsenin hakkýna dokunmaz. Vergilerini, borçlarýný vaktinde öder.

Ve netice:
- Böyle insaný Allah da sever, kullar da sever.

Dünya, ahiretin tarlasýdýr

Bir gün de bir talebesine;
- Evladým, Allahü teâlâ hepimizi laftan kurtarýp, iþ yapmak nasip eylesin ve bizleri amelsiz ilimden, iþe yaramayan bilgilerden korusun! buyurdu.

Ve ekledi:
- Bu dünya ahiretin tarlasýdýr. Burada tohum ekmeyip, yaratýlýþta bulunan, toprak gibi yetiþtirici kuvvetini iþletmeyenlere ve amel, ibadet tohumlarýný elden kaçýranlara yazýklar olsun!

Ve izah etti:
- Toprak gibi yetiþtirici kuvveti iþletmemek, oraya bir þey ekmemekle veya zararlý, zehirli tohum ekmekle olur. Bu ikincisinin zararý, birincisinden kat kat daha çoktur.

Delikanlý sordu:
- Zehirli tohum ekmekten maksat nedir efendim?
- Yani dini, dinden haberi olmayanlardan öðrenmek ve din düþmanlarýnýn kitaplarýndan okumaktýr evladým.