Evliyayý kiramýn en büyüklerinden Ýmam-ý Rabbani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bir sevdiðine;
- Her insan, mutlaka ölecektir, ölümden kurtuluþ yoktur, buyurdu. Nitekim âyet-i kerimede mealen; (Her canlý, ölümün tadýný tadacaktýr!) buyuruluyor.

Sevgili Peygamberimiz de “aleyhisselam”; (Ömrü uzun, ibadetleri de çok olana müjdeler olsun!) buyuruyor.

Þöyle devam etti:
- Dostu dosta ölümle kavuþturuyorlar. Bunun için, Allahü teâlânýn âþýklarý, ölümü düþünerek teselli buluyor, üzüntüleri azalýyor. Bu hususta âyet de var.

Ankebut suresinin beþinci âyetinde mealen; (Allahü teâlâya kavuþmak isteyenler! Biliniz ki, Allahü teâlâya kavuþmak zamaný herhalde gelecektir) buyuruldu.

Ölmüþlere yardýn edin!

Bir gün de, annesi ölen bir yakýnýna;
- Merhume valideniz, sizin en kýymetli varlýðýnýz idi. Onun size olan ihsanlarýna karþý, þimdi sizin de ona ihsan etmeniz lazýmdýr, buyurdu.

Adam sordu:
- Nasýl yardým edebilirim efendim?
- Dua ederek ve sadaka vererek. Nitekim hadis-i þerifte; (Mezardaki ölü, denizde boðulmak üzere olan kimse gibidir, babasýndan, anasýndan, kardeþinden ve arkadaþlarýndan gelecek bir duayý hep beklemektedir) buyuruldu.

Ve devam etti:
- Bundan baþka, onlarýn ölümünü görerek, kiþi kendi ölümünü de düþünmeli. Bütün varlýðý ile Allahü teâlânýn beðendiði þeyleri yapmaya sarýlmalý, dünya hayatýnýn insaný aldatmaktan baþka bir þey olmadýðýný düþünmelidir.

Ona sevgiyle baktý:
- Kardeþim, dünya kazançlarýnýn Allahü teâlânýn yanýnda az bir kýymeti olsaydý, düþmaný olan kâfirlere ondan kýl ucu kadar vermezdi.

Ve dua etti:
- Allahü teâlâ, bizi ve sizi, kendisinden baþka her þeyden yüz çevirip, yalnýz kendisine baðlanmakla þereflendirsin!