Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Seyyid Abdullah-ý Þemdini “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bazý gençler;
- Eshab kime denir efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Peygamber efendimizin “aleyhisselam” mübarek yüzünü görmekle, tatlý sözlerini iþitmekle þereflenen Müslümanlara, Eshab-ý kiram denir, buyurdu.

Ve devam etti:
- Peygamberlerden sonra gelmiþ ve gelecek bütün insanlarýn en hayýrlýsý, üstünü hazret-i Ebu Bekr-i Sýddîk “radýyallahü anh”dýr ve ilk halife budur.

Sordular:
- Ondan sonra kim efendim?
- Ondan sonra insanlarýn en üstünü, ikinci halife Ömer bin Hattab “radýyallahü anh”, sonra en üstünü ve Resulullahýn üçüncü halifesi, iman, hayâ ve irfan kaynaðý Osman bin Affan “radýyallahü anh” hazretleridir.

- Ondan sonra efendim?
- Ondan sonra insanlarýn en hayýrlýsý, dördüncü halife, þaþýlacak üstünlükler sahibi, Allahü teâlânýn aslaný hazret-i Ali bin Ebi Talib “radýyallahü anh”dýr.

Eshaba saygýlý olun!

Bir gün de Eshab-ý kiramdan “radýyallahü teâlâ anhüm ecmain” sordular.
Cevabýnda;
- Resulullah efendimiz aleyhisselamýn yolunda canlarýný, mallarýný feda eden, Ona yardým eden Eshab-ý kiramýn hepsinin isimlerini saygý ve sevgi ile söylememiz bize vaciptir, buyurdu.

Sözüne devamla;
- Onlarýn büyüklüðüne yakýþmayan sözler söylememiz, asla caiz deðildir. Ýsimlerini saygýsýzca söylemek dalalettir, sapýklýktýr, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Resulullahý seven kimsenin, Onun Eshabýnýn hepsini de sevmesi lazýmdýr. Nitekim kendisi; (Eshabýmý seven, beni sevdiði için sever. Onlarý sevmeyen kimse beni sevmemiþ olur) buyuruyor.

Ve ekledi:
- Hadisin devamýnda; (Onlarý inciten beni incitir. Beni inciten de, Allahü teâlâyý incitmiþ olur. Allahü teâlâyý inciten kimse, elbette azab görecektir) buyuruldu.