Büyük Veli Seyyid Sýbgatullah-i Hizani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bazý sevdiklerine;
- Kardeþlerim, Allahü teâlâ kalbe ve niyete bakar, buyurdu. Yani bu kulum bu ibadeti yapýyor, ama niçin? Bu hayýr hasenatý yapýyor, ama niçin? Ýslamiyet’i öðreniyor, niçin? Vaaz ediyor, niçin?

Ve ilave etti:
- Ýþte bu “Niçin?” sorusu, hepimize sorulacak yarýn. Bunun da iki cevabý var. Ya Allah için, ya da baþka bir þey için.

Sordular:
- Baþka þey ne olabilir efendim?
- Bir dünya menfaati olur. Mesela meþhur olmak için, veya zengin olmak için, yahut da aferin desinler diye olabilir. Böyle ise çok kötü.

- Neden efendim?
- Çünkü o zaman cenâb-ý Hak o kula; (Sen bu iþi kim için yaptýysan, ücretini de ondan iste. Benden ne istiyorsun?) buyurur. Allah korusun.

Allah için yapýlmazsa…

Bir gün de sohbetinde;
- Kardeþlerim, her ne yapýyorsanýz, sýrf Allah için yapýn, buyurdu. Bu halis niyetinize baþka þey karýþtýrmayýn.

Ve þunu anlattý onlara:
Ahirette bir âlim getirilir. Allahü teâlâ sorar meleklere:
- Bu âlimi nereye götürüyorsunuz?
- Cennete götürüyoruz ya Rabbi.

- Neden?
- Çünkü bu kiþi, dünyada iken çok dini kitaplar yazdý yâ Rabbi, çok ilimler öðrendi, çok talebeler yetiþtirdi.

Hak teâlâ buyurur ki:
- Doðru ama bunlarýn hiçbirini benim için yapmadý. Kendisine âlim desinler diye, meþhur olayým diye, herkes tanýsýn diye yaptý. Ve bütün bu istediklerinin karþýlýðýný dünyada aldý. Benden ne istiyor? Atýn onu Cehenneme!