Büyük Veli Seyyid Sýbgatullah-i Hizani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün bazý genç tanýdýklarýna;
- Ehl-i sünnet itikadýný anlatan kitaplarý yaymak, daðýtmak, anlatmak için gidenlerin ayaklarýnýn altýna melekler kanatlarýný döþerler, buyurdu.

Ve ekledi:
- Bir hadis-i þerifte; (Bir talebe, dinine ait bir mesele öðrenmek için evinden çýksa, hocasýnýn evine kadar yürüse, bu þerefli kul benim üzerime bassýn diye, melekler kanatlarýný bunun ayaklarýnýn altýna döþerler) buyuruluyor.

Ayrýca;
- Havadaki bütün kuþlar, karadaki bütün hayvanlar, denizdeki bütün balýklar, bu kul için istiðfar eder, “Yâ Rabbi bunu affet” diye dua ederler.

Ya öðretmek için giderse…

Ve devam etti:
- Bu, öðrenmek için gidene verilen ecirdir. Ya öðretmek için giderse! Bir kiþiye bir ilmihal vermek için yola çýkanýn yol boyunca alacaðý ecir ve sevap, öðrenmek için gidenden daha fazladýr.

Sordular:
- Bizzat vermek þart mýdýr efendim?
- Hayýr, gerek bizzat giderek, gidemese de sebep olarak, her ne þekilde olursa olsun bu hizmete iþtirak eden, bu sevaba kavuþur.

Ve altýný çizdi:
- Sadaka için verilen para, Allah yolunda gaza için verilen paranýn kýymeti yanýnda hiç kalýr. Gaza için harcanan para ise, Emr-i maruf için harcanan para yanýnda hiçtir.

Þöyle bitirdi:
- Birine, Ehl-i sünnet itikadýný anlatan bir kitap vermek veya anlatmak, yazmak da, emr-i maruftur.