Büyük Ýslam âlimlerinden seyyid Ahmet Mekki Efendi “rahmetullahi aleyh” hazretleri, bir sohbetinde;

- Kötülüklerin en kötüsü, Allahü teâlâya inanmamak, ateist olmaktýr, buyurdu. Muhammed aleyhisselama inanmamak (küfür) olur.

Sordular:
- Ýman nedir efendim?
- Ýman, Muhammed aleyhisselamýn, Allahü teâlâdan getirip bildirdiði þeylerin hepsine kalb ile inanýp, dil ile de ikrar etmeye, söylemeye denir. Ýmanýn yeri (Kalb)dir.

- Anlamadan, taklit ederek inanmak da, iman olur mu efendim?
- Evet olur. Ancak bildirilenlerden birine inanmamak, hepsine inanmamak olur.

- Herbirini bilmeden, hepsine inandým demek de, iman olur mu efendim?
- Olur. Ancak iman hasýl olmak için, Ýslamiyet’in küfür alameti dediði þeylerden sakýnmak da lazýmdýr.

Ve misal verdi:
- Mesela Ýslamiyet’in emir ve yasaklarýndan birini hafif görmek, Kur’an-ý kerim ile, melek ile, Peygamberlerden biri ile alay etmek, Ýslamiyet’i inkâr etmektir.

- Þüphe ederse efendim?
- Þüphe etmek de, inkâr olur.

Ýnsaný süsleyen iki ziynet

Bir gün de;
- Kardeþlerim, insanlarý süsleyen iki ziynet vardýr, buyurdu.
- Onlar nedir efendim? dediler.

Buyurdu ki:
- Biri Edeb, öbürü Tevazudur. Bu iki haslet kimde varsa, o kiþi herkes tarafýndan sevilir.

- Edeb nedir efendim?
- Edeb, kendini haksýz görmek, kusurlu bilmektir. Böyle olanlar, topla tüfekle yýkýlmazlar.

- Ya kibir efendim?
- Kibir, küfürden sonra en kötü bir þeydir. Kibirliyi, ne Allah sever, ne de kullar.