Evliyanýn büyüklerinden Seyyid Muhammed Salih “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bazý sevdikleri;
- Efendim, Müslüman nasýl olur? diye sordular.

Cevabýnda;
- Müslüman güleryüzlü, tatlý sözlü olur, buyurdu. Güler yüz ve tatlý sözün, dinimizin yayýlmasýnda mühim yeri vardýr. Zira böyle olmayan insanlar dine fazla faydalý olamazlar.

Sordular:
- Neden efendim?
- Çünkü bazý insanlar çok hassastýr, çok duygusaldýr. Ona bir sert bakarsanýz, kalbi kýrýlýr, üzülür, buyurdu.

Ve þöyle bitirdi:
- Güler yüz ve tatlý dil, Müslümanýn þiarý, yani alametidir.

Karýnca Hacca gidiyormuþ

Bir gün de Allahü teâlânýn razý olduðu yolu bulmaktan sordular bu zata.
Cevabýnda;
- Bu, nasip iþidir, buyurdu.

Ve þunu anlattý onlara:
Karýnca, hacca gitmeye karar vermiþ.

Kendsine sormuþlar:
- Sen bu halinle hacca nasýl gidersin?
- Neden gitmiyeyim?

- Ömrün yetmez.
- Kolayý var. Bir güvercine takýlýr, giderim.

Ve bunu açýkladý:
- Ýþte bunun gibi Allahü teâlâ bir kulunu, böyle karýnca iken, uçan bir kuþa rast getirirse, o kiþi Kâbeyi bulabilir. Yani Rabbimizin rýzasýnýn nerede olduðunu öðrenir. Dünyada en zor iþ, budur.

Þöyle bitirdi:
- Ama dua etmeli, “Yâ Rabbi, bana doðruyu doðru bildir, yanlýþý yanlýþ bildir”, diye dua etmelidir.

Allah için yapýlmazsa…

Bir gün de;
- Kardeþlerim, þu dünyada Allah için yapýlmayan hiçbir iþte tad yoktur, buyurdu.

Sordular:
- Allah için yapýlýrsa efendim?
- Allah için yapýlan her iþ, ahiretten sayýlýr.

- Sýrf dünya için yapýlýrsa efendim?
- O zaman bir Hiçtir. Çünkü dünya, hayaldir, fanidir, aldatýcýdýr, vefasýzdýr. Arkasýna takýlanlara en büyük fenalýðý yapar.