En büyük âlim ve evliyalardan Seyyid Abdülhakim-i Arvasi “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün tefsir hakkýnda sordular.

Cevap olarak;
- Kur’an-ý kerimin tefsirini ancak Peygamber efendimiz “aleyhisselam” yapmýþ ve eshab-ý kirama anlatmýþtýr, buyurdu.

Ve devam etti:
- Eshab-ý kiram da Resulullahtan öðrendiklerini, kendilerinden sonra gelenlere, onlar da daha sonrakilere naklederek, müteselsilen bize kadar gelmiþtir.

Ve ekledi:
- Bunun haricinde Kur’an-ý kerime yeniden mânâ vermeye kalkmak, Kur’an-ý kerimden dýþarý çýkmak demektir.

Sordular:
- Neden efendim?
- Çünkü, hazret-i Peygamber tarafýndan olsun, Eshab-ý kiram tarafýndan olsun, Ehl-i sünnet âlimleri tarafýndan olsun Kur’an-ý kerimin hangi mânâsý eksik kalmýþ da, þimdi yeniden mânâ verilecek? Ayný kitap.

Ýyilerle beraber olun!

Bir gün de sevdiði bazý gençlere;
- Evlatlarým, bu gün, gençler için her tarafa binbir çeþit tuzaklarýn döþendiði, hemen hemen her þartýn Cehenneme götürücü olduðu, hak ile batýlýn, þarap ile suyun karýþtýðý, domuz eti ile koyun etini ayýrmanýn çok zor olduðu, haram ile helalýn fark edilmez hale geldiði þu zamanýmýzda kurtulmak çok zordur, buyurdu.

Sonra derin bir âh çekti.
- Altýný çizerek söylüyorum, inanarak söylüyorum, naklederek söylüyorum. Bugün, þu zamanda kurtulmanýn bir tek çaresi vardýr. Ýki deðil.

Gençler merak etti:
- O nedir efendim?
- Bu, ne namazdýr, ne oruçtur, ne hacdýr. Kurtulmanýn bir tek yolu ve çaresi kalmýþtýr. O da, kurtulanlarla beraber olmaktýr.

Ve dua etti:
- Allah hiç kimseyi yalnýz býrakmasýn.