Büyük Veli Seyyid Sýbgatullah-i Hizani “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bir sevdiði gelerek;
- Efendim, bir kitapta “Maksudun, mabudundur” diye okudum. Bu ne demek? diye sordu.

Cevabýnda;
- Yani insanýn maksadý, gayesi, hedefi neyse, taptýðý odur, buyurdu.

Ve misal verdi:
- Bir kimse eðer sýrf para için koþuyor, para için çalýþýyor, para için yaþýyorsa, parayý kazanýrken de Ýslamiyet’in dýþýna çýkýyor, yani Allahü teâlânýn emirlerini gözetmiyor, mesela namazlarýný kýlmýyor, haram iþliyorsa, bunun tanrýsý paradýr. Ona tapýyor demektir.

Ve ilave etti:
- Bir kimse de bir ev almak istiyorsa, sýrf bunun için yaþýyor, bütün ömrü ve hayali bir ev sahibi olmaksa ve bu uðurda Allahü teâlânýn emirlerini çiðniyorsa, onun da tanrýsý evdir. Eve tapýyor demektir.

Sordular:
- Bunun için çalýþýrken Ýslamiyet’in emirlerini de yerine getirirse efendim?
- O zaman iþ deðiþir. Her iþinde cenâb-ý Hakký hatýrlýyor, Onun emirlerini unutmuyorsa, her iþinin Ýslamiyet’e uygun olmasýný istiyor ve buna dikkat ediyorsa, onun maksadý Cenâb-ý Hakkýn rýzasýdýr ve onun mabudu Allah’týr.

Þöyle bitirdi:
- Onun evi, parasý, her þeyi ahiretlik olur. Çünkü asýl gayesi Allah’týr onun.

Hedef önemlidir

Bir gün de bazý gençlere;
- Hedefinizi iyi tayin edin, buyurdu. Hedef önemlidir.

Ve izah etti:
- Ýnsanýn maksadý, hedefi, gayesi, ya Allah rýzasý için olur, ya da nefsinin arzusu için olur. Maksadý Allah rýzasý için olursa, onun yardýmcýsý hazret-i Allah olur.

Sordular:
- Ya nefs için olursa efendim?
- Nefsi için olursa, yardýmcýsý þeytan olur.