Evliyanýn en büyüklerinden Muhammed Bâkibillah “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün sevdiklerine;
- Allahü teâlâ, bütün mahlukatýn rýzkýna kefildir, buyurdu.

Sonra þunu anlattý:
Eski âlimlerden biri, talebesinden birine sordu:
- Kaç senedir yanýmýzdasýn evladým?
- Otuz senedir efendim.

- Peki bunca yýldýr bizden neler öðrendin?
- Sekiz þey efendim.

- Sadece sekiz þey mi?
- Evet efendim. Bu kadarý da bana yetiyor zaten. Çünkü dünyada ve ahirette rahat etmenin bu sekiz þeye baðlý olduðunu iyi anladým.

Pekâlâ, bu sekiz þeyden birini söyle de ben de anlayayým.
- Þöyle arzetti:
- Efendim, insanlara baktým. Gördüm ki, herkes yiyip içmek, para kazanmak için uðraþýyor. Bu yüzden haram ve þüpheli þeyleri de alýyorlar ve bu uðurda çok zillete, hakaretlere katlanýyorlar.

- Evet evladým.
- O zaman meal-i alisi; (Allahü teâlâ tarafýndan rýzký gönderilmeyen yer yüzünde bir canlý yoktur) olan âyet-i kerimeyi düþündüm. Kur’an-ý kerimin elbette doðru olduðunu ve o canlýlardan birinin de ben olduðumu bildim.

- Sonra evladým?
- Allahü teâlânýn rýzkýmý göndereceðine söz verdiðine, elbette göndereceðine güvenerek, Onun emrettiði gibi çalýþtým.

Hocasý memnun olmuþtu.
- Aferin evladým, ne iyi yapmýþsýn, seni tebrik ederim, buyurdu.

Hangi iman kâmildir?

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Efendim, imanýn kâmil olmasýnýn alameti nedir? diye sordular.

Cevaben;
- Ýmaný kâmil olanlarda iki haslet bulunur, buyurdu. Birincisi, eline sevdiði bir þey geçse, onu hemen bir din kardeþine verir.

Sordular:
- Ýkincisi nedir efendim?
- Ýkincisi de verdiði zaman öyle çok sevinir ki, alan kimse bu kadar sevinemez.