Evliyanýn en büyüklerinden Seyyid Nur Muhammed “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, dini ilimleri öðrenip de, bunu kullanmamak deliliktir, buyurdu. Ýlimsiz amel de yanlýþ olur, kabul edilmez.

Ve ekledi:
- Cehennemde sonsuz yanmaktan, insaný bu ikisi kurtarýr ancak. Ýlim ve amel. Bugün seni günahtan korumayan ve ibadete sevk etmeyen ilim, yarýn Cehennem ateþinden de korumaz.

Ve tembih etti:
- Bu gün ibadet ederek geçmiþ günahlarýmýzý affettiremezsek, kýyamette elin ve dilin aciz kaldýðý zaman; (Yâ Rabbi, bizi geri dünyaya gönder, bütün ömrümüzü ibadetle geçireceðiz) diyenlerden oluruz.

Sonra bir âh çekti:
- Ama faydasýz.

- Neden efendim? dediler.
- Çünkü; (Ey ahmak! Oradan geldin ya!) cevabýný alýp kalýrýz!

Ölümü istemek uygun mu?

Bir gün de sevdiklerinden biri;
- Efendim, ölümü istemek dinen uygun mudur? diye sordu.

Cevabýnda;
- Hastalýktan ve dünya sýkýntýlarýndan kurtulmak için ölümü istemek uygun deðil, buyurdu.

Ve ekledi:
- Dinde sýkýntý ve fitnelerden korkarak, Allahü teâlâdan ölümü istemek sünnettir. Allah yolunda þehit olmayý istemek de böyledir.

- Baþka efendim? dediler.
- Mekke-i mükerreme’de ve Medine-i münevvere’de olduðu zamanda ve Evliyayý kiramýn türbelerinin yanýnda ölümü istemek de caizdir.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâya kavuþmayý sevdiði için ölümü istemek de iyidir, müstehabtýr.

Nitekim;
- Hadis-i þerifte; (Bir kimse, Allahü teâlâya kavuþmayý severse, Allahü teâlâ da ona kavuþmayý sever) buyuruldu.