Evliyanın en büyüklerinden Seyyid Nur Muhammed “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeşlerim, dini ilimleri öğrenip de, bunu kullanmamak deliliktir, buyurdu. İlimsiz amel de yanlış olur, kabul edilmez.

Ve ekledi:
- Cehennemde sonsuz yanmaktan, insanı bu ikisi kurtarır ancak. İlim ve amel. Bugün seni günahtan korumayan ve ibadete sevk etmeyen ilim, yarın Cehennem ateşinden de korumaz.

Ve tembih etti:
- Bu gün ibadet ederek geçmiş günahlarımızı affettiremezsek, kıyamette elin ve dilin aciz kaldığı zaman; (Yâ Rabbi, bizi geri dünyaya gönder, bütün ömrümüzü ibadetle geçireceğiz) diyenlerden oluruz.

Sonra bir âh çekti:
- Ama faydasız.

- Neden efendim? dediler.
- Çünkü; (Ey ahmak! Oradan geldin ya!) cevabını alıp kalırız!

Ölümü istemek uygun mu?

Bir gün de sevdiklerinden biri;
- Efendim, ölümü istemek dinen uygun mudur? diye sordu.

Cevabında;
- Hastalıktan ve dünya sıkıntılarından kurtulmak için ölümü istemek uygun değil, buyurdu.

Ve ekledi:
- Dinde sıkıntı ve fitnelerden korkarak, Allahü teâlâdan ölümü istemek sünnettir. Allah yolunda şehit olmayı istemek de böyledir.

- Başka efendim? dediler.
- Mekke-i mükerreme’de ve Medine-i münevvere’de olduğu zamanda ve Evliyayı kiramın türbelerinin yanında ölümü istemek de caizdir.

Ve ekledi:
- Allahü teâlâya kavuşmayı sevdiği için ölümü istemek de iyidir, müstehabtır.

Nitekim;
- Hadis-i şerifte; (Bir kimse, Allahü teâlâya kavuşmayı severse, Allahü teâlâ da ona kavuşmayı sever) buyuruldu.