Evliyanýn en büyüklerinden Muhammed Bâkibillah “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, Ýslamiyet, her iþte ve her sözde, Muhammed aleyhisselama tâbi olmak, Ona uymaktýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Nitekim âyet-i kerimede mealen; (Resulüme itaat eden, elbette Allahü teâlâya itaat etmiþtir) buyuruldu.

Ve daha açýkladý:
- Resule itaat, Hak teâlâya itaat demektir. Ona uymamak, Allahü teâlâya isyandýr.

Sordular:
- Eshab-ý kirama uymak da Resulullaha uymak mýdýr efendim?
- Elbette. Eshab-ý kiramýn yolunda gitmeyip de, Peygambere uyduðunu söyleyen, yanýlýyor. Ona uymuþ deðil, isyan etmiþ oluyor.

Ve ilave etti:
- Böyle yol tutan, kýyamette kurtulamayacaktýr. Âyet-i kerimede mealen; (Doðru bir þey yaptýklarýný sanýyorlar. Biliniz ki, onlar yalancýdýr, kâfirdir) buyuruldu.

Ölüm hastasýna ne yapmalý?

Bir gün de bazý sevenleri;
- Ölüm hastasýna ne gibi þeyler yapmalýyýz? diye sordular.

Cevabýnda;
- Böyle hasta yanýnda, Velilerin, âlim ve Evliya zatlarýn menkýbeleri ve sözleri konuþulmalý, bunlara sevgisi arttýrýlmalýdýr, buyurdu.

Ve ekledi:
- Çünkü Evliyayý kiramdan bahsetmek, rahmete sebep olur.

Þöyle devam etti:
- Yanýnda âlim, salih birkaç kimse bulunup, zorlamamak üzere, Kelime-i tevhid söylemesi temin edilmeli, fakat söylemesi için sýkýþtýrmamalýdýr. Yanýndakiler söyleyip ona duyurmalý, usandýrmamalýdýr.

Ve daha açýkladý:
- Eðer bir kere söylerse, bir daha söyletmemeli, baþka þey söylerse, Kelime-i tevhidi bir daha söylemesi hatýrlatýlmalýdýr.

Ve özetledi:
- Yani son sözü, Kelime-i tevhid olmalýdýr.