Büyük Ýslam âlimlerinden Derviþ Muhammed “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bazý gençler;
- Efendim, “Dinde harac, zorluk yoktur”, demenin mânâsý nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Bunun mânâsý, Allahü teâlâ, kullarýna yapamayacaklarý þeyi emretmemiþtir, demektir.

Ve daha açýkladý:
- Mesela her Müslüman, beþ vakit namaz kýlabilir. Malýn kýrkta birini zekat verebilir. Oniki ayda, bir ay oruç tutabilir. Yol ve yiyecek parasý olan, ömründe bir kere hac yapabilir.

Þöyle devam etti:
- Yani, Allahü teâlâ kolaylýk emretmiþtir. Yoksa, herkes, hoþuna giden þeyleri yapsýn, nefsine zor gelen þeyleri yapmasýn, ibadetleri rahat ve kolay ve keyfine göre deðiþtirsin demek deðildir.

Ve altýný çizdi:
- Dinde ufak bir deðiþiklik yapmak, küfürdür, dinsizliktir.

Ýslamiyet niçin geldi?

Bir gün de bazý gençler;
- Efendim, Ýslamiyet niçin geldi? Peygamberler niçin gönderildi? diye sordular.

Cevabýnda;
- Bunlarýn gönderilmesi, cebrdir. Yani insanlarý cebr zinciri ile Cennete çekmek içindir.

Ve ekledi:
- Âyet-i kerimede mealen; (Zincirlerle Cennete çekilen insanlara hayret mi ediyorsun?) buyuruldu.

Þöyle devam etti:
- Ýslamiyet, Cehenneme gitmemeleri için, insanlarý baðlayan bir kemenddir. Nitekim Peygamberimiz “aleyhisselam”; (Siz, pervane gibi, kendinizi ateþe atýyorsunuz. Ben kemerinizden tutup geriye çekiyorum) buyuruyor.