Evliyayý kiramdan Derviþ Muhammed “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bazý gençler;
- Efendim, bu gün Müslümanlar nasýl olmalý? diye sordular.

Cevaben;
- Müslümanlar, milli birlik ve beraberliðe çok ehemmiyet vermeli, memleketlerinin kalkýnmasý için maddi, manevi çalýþmalý, din bilgilerini iyi öðrenmeli, haramlardan sakýnmalý, Allah’a, devlete ve kullara karþý olan vazifelerini, borçlarýný yerine getirmelidirler, buyurdu.

Ve devam etti:
- Ayrýca Ýslam’ýn güzel ahlaký ile bezenmeli, kimseye zarar vermemelidir. Fitne, yani anarþi çýkarmamalý, vergilerini ödemelidir.

Ve ekledi:
- Dinimiz, böyle olmamýzý emrediyor.

Þöyle bitirdi:
- Müslümanýn birinci vazifesi, nefsine ve þeytana uymayýp ve kötü arkadaþlara, azgýn, asi kimselere, anarþistlere aldanmayýp, kanuna karþý suçlu olmaktan, Allahü teâlâya karþý da günah iþlemekten sakýnmaktýr.

Tevekkül nedir?

Bir gün de sevdiði bir genç bu zata gelip;
- Tevekkül nedir efendim? diye sordu.

Cevaben;
- Tevekkül, sebeplere yapýþmayýp, tembel oturmak deðildir, buyurdu. Çünkü, böyle olmak, Allahü teâlâya karþý edebsizlik olur.

Ve daha açýkladý:
- Müslümanýn, sebeplere yapýþmasý lazýmdýr. Sebebe yapýþtýktan, çalýþmaya baþladýktan sonra tevekkül edilir. Yani istediði þeyi, o sebepten beklemez.

Þöyle bitirdi:
- Allahü teâlâ sebepleri, istenilen þeye kavuþturmak için, bir kapý gibi yaratmýþtýr. Sebebe yapýþmayýp da istediði þeyin sebepsiz olarak gelmesini beklemek, kapýyý kapayýp pencereden atýlmasýný istemeye benzer ki, Allahü teâlâya karþý edebsizlik olur.