Evliyayý kiramdan Derviþ Muhammed “kuddise sirruh” hazretleri, bir sohbetinde;
- Kardeþlerim, dinde yapýlmasý yasak edilenlerden, mümkün olduðu kadar sakýnmalýdýr, buyurdu. Allahü teâlânýn razý olmadýðý þeyleri, öldürücü zehir bilmelidir.

Ve devam etti:
- Kusurlarýný düþünüp, bunlarý yaptýðýna mahcup olmalý, utanmalýdýr. Piþman olup üzülmeli ve hiç günah yapmamaya karar vermelidir.

Ve ekledi:
- Bu üzülmeye ve karara (Tövbe etmek) denir.

Sordular:
- Ýstiðfar nedir efendim?
- Ýnsanýn, günahlarýný affetmesi için Allahü teâlâya yalvarmasýna da (Ýstiðfar etmek) denir.

Derin bir nefes aldý:
- Allahü teâlânýn beðenmediði þeyleri utanmadan, sýkýlmadan söyleyen ve yapan, Allahü teâlâya karþý durmuþ, inat etmiþ olur. Bu inatlarý, hemen hemen onlarý Ýslamiyet’ten çýkarýr.

Günahýn küçüðü olmaz

Bir gün de bazý gençler;
- Efendim, günahýn büyüðü, küçüðü olur mu? diye sordular.

Cevabýnda;
- Büyüklerimiz, haramlarý, büyük günah ve küçük günah diye ikiye ayýrmýþlar ise de, küçük günahlardan da, büyük günah gibi kaçýnmak, hiçbir günahý küçümsememek lazýmdýr, buyurdu.

Ve izah etti:
- Çünkü, Allahü teâlâ, istediðini yapmakta hiç kimseden çekinmez. Gazabýný, günahlar içinde gizlemiþtir.

Ve özetledi:
- Küçük sanýlan bir günah, gadabýna sebep olabilir.

Birbirinizi çok sevin!

Bir gün de, talebelerine;
- Birbirinizi çok sevin, buyurdu.

- Seviyoruz efendim, dediler.
- Daha çok sevin, buyurdu. Mesela bir arkadaþýnýzýn ismini duvarda yazýlý görseniz, önünüzü ilikleyip öyle geçin oradan.