Büyük Ýslam âlimlerinden Abdülhalýk-ý Goncdüvani “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün bazý sevdikleri;
- Efendim, insana dertlerin, belalarýn gelmesine sebep nedir? diye sordular.

Cevabýnda;
- Belalarýn gelmesine sebep günah iþlemektir, buyurdu. Fakat, belalar, sýkýntýlar, günahlarýn affedilmesine sebep olur.

Ve ekledi:
- Yani Allahü teâlâ, sevdiklerinin günahlarýný affetmek için, onlara dert, bela gönderiyor. Fakat sýk sýk tövbe istiðfar ederlerse günahlar affolur. Böylece dert ve bela gelmesine lüzum kalmaz ve gelmiþ dertler de gider.

Þöyle özetledi:
- O halde, dert ve beladan kurtulmak için, çok (istiðfar) okumalýdýr.

Günahlarýn affýna sebeptirler

Bir gün de bazý sevdikleri;
- Efendim, Müslümanlara çok dert ve bela gelmesinin sebebi nedir? diye sordular.

Cevap olarak;
- Günahlarýnýn affedilmesi için, buyurdu.

- Yani çok dert ve bela gelmesi, o kimsenin günahlarýnýn çok olduðunu mu gösterir efendim?
- Hayýr, onu göstermez.

- Ya neyi gösterir efendim?
- Günahlarýnýn çok affedildiðini gösterir. Yani Allahü teâlâ, sevdiklerine çok bela vererek, günahlarýný affeder, temizler. Böylece bunlarý, ahiret sýkýntýlarýndan korur.

Ve þunu anlattý:
- Resulullah efendimiz “aleyhisselam” ölüm halinde, þiddet ve sýkýntýda iken, hazret-i Fatýma, babasýný çok sevdiði ve çok acýdýðý için o da sýkýlýyor, kývranýyordu. Efendimiz “aleyhisselam”, kýzýnýn bu halini görünce, onu teselli etmek için;

- (Ey kýzým! Babanýn çekeceði sýkýntý, ancak bu kadardýr. Baþka hiçbir sýkýntý görmez!) buyurdu.