Büyük Ýslam âlimlerinden Abdülhalýk-ý Goncdüvani “kuddise sirruh” hazretleri, bir gün yeni evli bir gence;
- Evlilik nasýl gidiyor evladým? diye sordu.

Delikanlý baþýný öne eðdi:
- Bazý sýkýntýlar oluyor efendim.

Buyurdu ki:
- Dikkat edeceðin bazý þeyler var oðlum. Hanýmýný, hiçbir surette üzmemeli ve incitmemelisin. Allahü teâlânýn emirlerini yapmak hususunda olan kusuru için, bir günden çok dargýn durmamalý, huysuzluklarýný yumuþak karþýlamalýsýn.

Þöyle devam etti:
- Onlar, erkeðe emanet olunmuþlar, gülerek, tatlýlýkla geçinmek için alýnmýþlardýr.

Genç memnun olmuþtu:
- Baþka tavsiyeniz var mý efendim?
- Var oðlum. Aklý olan erkek, hanýmýný üzmez. Hayat arkadaþýný üzmek, incitmek, ahmaklýk alametidir.

Ve izah etti:
- Çünkü zalim ve huysuz kimsenin hayat arkadaþý devamlý üzülerek asabý bozulur. Sinir hastasý olur. Sinirler bozulunca, çeþitli hastalýklar hasýl olur. Hayat arkadaþý hasta olan bir eþ, mahvolmuþ, saadeti sona ermiþtir.

Delikanlý dikkatle dinliyordu:
- Neden mahvolmuþtur efendim?
- Çünkü eþinin hizmetinden, yardýmlarýndan mahrum kalmýþtýr. Ömrü, onun dertlerini dinlemekle, ona doktor ilaç aramakla, ona, alýþmamýþ olduðu hizmetleri yapmakla geçer. Bütün bu felaketlere, bitmeyen sýkýntýlara, kendi huysuzluðu sebep olmuþtur.

Piþmanlýk fayda vermez

Derin bir nefes aldý:
- Dizlerini dövse de, ne yazýk ki, bu piþmanlýðýnýn faydasý yoktur.

Ve öðütledi:
- O halde evladým, hayat arkadaþýna yapacaðýn huysuzluklarýn, iþkencelerin zararlarýnýn kendine de olacaðýný düþün! Ona karþý, hep güler yüzlü, tatlý dilli olmaya çalýþ! Bunu yapabilirsen, rahat ve huzur içinde yaþar, Rabbinin rýzasýný da kazanýrsýn!

Genç çok memnun olmuþtu.
- Allah razý olsun efendim, dedi.