Büyük Ýslam âlimlerinden Alî Ramiteni “kuddise sirruh” hazretlerine, bir gün kalb kýrmaktan sordular.

Cevabýnda;
- Kalb, Allahü teâlânýn komþusudur, buyurdu. Allahü teâlâya, kalbin yakýn olduðu kadar hiçbir þey yakýn deðildir.

Ve öðütledi:
- Bunun için mümin olsun, kâfir olsun, hiçbir insanýn kalbini incitmemelidir. Çünkü, asi olan komþuyu da korumak lazýmdýr.

Derin bir nefes aldý:
- Sakýnýnýz! Sakýnýnýz! Kalb kýrmaktan pek sakýnýnýz! Allahü teâlâyý en ziyade inciten, küfürden sonra, kalb kýrmak gibi büyük günah yoktur.

Ve izah etti:
- Çünkü, Allahü teâlâya ulaþan þeylerin en yakýn olaný kalbdir. Ýnsanlarýn hepsi, Allahü teâlânýn köleleridir. Herhangi bir kimsenin kölesi dövülür, incitilirse, onun efendisi gücenmez mi?

- Elbette gücenir efendim.
- Öyleyse her þeyin biricik maliki, sahibi olan Efendinin þanýný, büyüklüðünü düþünmelidir. Onun mahluklarý, ancak izin verdiði, emreylediði kadar kullanýlabilir.

Para kazanmak sevaptýr

Bir gün de bazý gençler;
- Dinimizde çalýþmak, para kazanmak sevap mýdýr efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Kendinin ve çoluk çocuðunun ihtiyaçlarýný helalden kazanmak, kimseye muhtac kalmamak, cihad etmektir, buyurdu.

Ve ekledi:
- Hatta birçok ibadetlerden daha sevabtýr.

Ve þunu anlattý:
Resulullah efendimiz “aleyhisselam”, bir sabah, Eshabý ile konuþurken, kuvvetli bir genç, erkenden dükkanýna doðru geçti. Bazýlarý onu görünce;
- Erkenden dünyalýk kazanmaya gideceðine, buraya gelip birkaç þey öðrenseydi iyi olurdu, dediler.

Efendimiz “aleyhisselam” onlara;
- Öyle söylemeyiniz! Eðer kimseye muhtac olmamak ve ana, baba, çoluk çocuðunu da muhtac etmemek için gidiyorsa, her adýmý ibadettir, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Eðer, herkese öðünmek, keyif sürmek niyetinde ise, þeytanla beraberdir.