Ýslam âlimlerinin en büyüklerinden Mahmud-u Ýncirfagnevi “rahmetullahi aleyh” hazretlerine, bir gün bazý gençler;
- Peygamberlerin gönderilmesinin sebebi nedir efendim? diye sordular.

Cevabýnda;
- Allahü teâlânýn cebbarlýk, yani her istediðini yapmak zincirinin halkalarýndan biri de, Peygamberlerin sözleridir, buyurdu.

Ve izah etti:
- Ýnsanlar, doðru yolu, eðri yollardan, ancak Peygamberlerin sözleri ile ayýrabilir. Onlarýn gösterdiði tehlikeden, insanda korku hasýl olur. Bu ayýrýþ bilgisi ile korku, akýl aynasý üzerindeki tozlarý temizler.

Þöyle devam etti:
- Akýl cilalanýp, ahiret yolunu tutmanýn, dünya zevklerine kapýlmaktan daha iyi olacaðýný anlar. Bu anlayýþ, ahiret için çalýþmak iradesini hasýl eder. Ýnsanýn uzuvlarý, iradesine tâbi olduðundan, uzuvlar ahiret için çalýþmaya baþlar.

Þöyle bitirdi:
- Ýþte Allahü teâlâ, bu zincir ile, kullarý zorla Cehennemden uzaklaþtýrmýþ, Cennete sürüklemiþ olur.

Þükretmek nasýl olur?

Bir gün de sordu bir talebesi:
- Efendim, Çok þükür demekle Allah’a þükredilmiþ olur mu?
- Olmaz evladým.

- Þükür ne demek öyleyse efendim?
- Þükür demek, bir nimet ne için verilmiþse, onu o yolda kullanmaktýr.

- Nasýl mesela?
- Mesela göz nimetinin þükrünü yapabilmek için helal ve mubah olan yerlere bakýlýr, günah ve haram olan þeylere bakýlmaz. Çünkü gözü, güzel ve faydalý þeylere bakmak için yaratmýþtýr Hak teâlâ. Onunla harama bakýlýrsa, o nimetin þükrü yapýlmamýþ olur.