Ali Ramiteni “kuddise sirruh” hazretleri, büyük bir Evliyadýr.

Bir gün sevdiklerine;
- Bu yolda kemale gelmek için çok gayret lazýmdýr, buyurdu. Senelerce riyazet yapsanýz da maksadýnýza zor kavuþursunuz. Ama bunun kolay bir yolu var.

Merak ettiler:
- Nasýl bir yol efendim?
- Bir Evliya zatýn kalbinde yer almaktýr bu yol. Onun sevgisini kazanmaktýr.

Ve izah etti:
- Yani bir gönül ehlinin gönlüne girerseniz, çabuk kavuþursunuz maksadýnýza. Çünkü cenâb-ý Allah, onlarý çok sever. Onlarýn hürmetine, açar nice kapýlarý.

Þöyle bitirdi:
- Onlarýn kalbleri, nazargah-ý ilahidir. O kalbdekiler de mahrum kalmaz bunun için.

Bana niye gelmiyorlar?

Ali Ramiteni hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” sohbetine, insanlar her yandan akýn akýn gelirlerdi.
Evi, dolup boþalýyordu insanlarla.

O devirde bir hoca da vardý ki çok zengindi. Ýnsanlarý yanýna çekmek için uðraþýr, ziyafetler verirdi. Ama kimse gitmezdi onun yanýna.

Adam merak etti bu iþi.
Neden ona gidiyorlar da bana gelmiyorlar diye çok düþündü.

Bulamadý sebebini.
Sonra mektup yazdý bu büyük Veli’ye.

Mektup þöyle:
- Görüyorum ki, herkes her taraftan size geliyor. Ben de hocayým. Onlara yemekler yedirip, çok ihsanlarda bulunuyorum. Ama bana kimse gelmiyor, hep size geliyorlar. Hikmeti nedir acaba?

Ona þöyle cevap yazdý mübarek zat.
- Hikmeti þudur ki, siz, kullarýn rýzasý için, insanlara yaranmak maksadýyla bu þeyleri yapýyorsunuz. Bizim gayemizse Allah’ýn rýzasýný almaktýr.

Ve ekledi:
- Kim Halkýn rýzasýný düþünürse, halk nezdinde kýymeti olmaz. Kim de, Hakkýn rýzasýný düþünürse, hem Hak teâlâ katýnda, hem de insanlar nezdinde kýymet kazanýr.