Mazhar-ý Can-ý Canan “rahmetullahi aleyh”, büyük âlim ve üstün Veli idi.
Üstadýna olan ihlasý, sevgisi ve muhabbeti fevkalade çoktu.

Bir gün sevdiklerine;
- Her neye kavuþtuysam, hocamýn sayesinde kavuþtum, buyurdu. Bir Müslüman ne kadar ibadet etse de Allah’ýn rýzasýna ermesi yine zordur.

Ve ekledi:
- Ama bir Allah dostuna, bir mübarek Veli’ye sevgi beslerse, O zatýn bereketiyle Allah’ýn rýzasýna kavuþmasý kolay olur.

Sordular:
- Hikmeti ne efendim?
- Çünkü Evliya zatlar Allahü teâlâya çok yakýndýrlar. Asýl mesele, Onlarýn kalblerine girmektir.

Ve ekledi:
- Onlarýn kalbine girebilmek için ne gibi hüneri varsa göstermelidir insan.

Nimet mi var, azab mý?

Mazhar-ý Can-ý Canan hazretleri “rahmetullahi aleyh”, birkaç talebesiyle kabristana gitmiþti bir gün.

Kabir ziyareti yapacaklardý.

Bir kabrin baþýnda oturup içeriye teveccüh eyledi.
Yani bu kabirde nimet mi var, yoksa azab mý?
Bunu anlamak istiyordu.

Hak teâlâ gözünden perdeyi kaldýrýnca gördü kabirdeki mevtanýn halini.

Talebeye dönüp;
- Bu kabir, büyük günah iþleyen bir kadýna ait, buyurdu. Þu anda kabrinde Cehennem ateþi var.

Ve ekledi:
- Ama imanlý mý, deðil mi, belli deðil.

Ardýndan;
- Benim, önceden okuduðum yetmiþbin adet kelime-i tevhid var, buyurdu. Bunu bu kadýnýn ruhuna baðýþlýyorum. Ýmaný varsa tesirini gösterir.

Sonra tekrar teveccüh etti kadýnýn mezarýna.

Ve sevinç içinde;
- Elhamdülillah imaný varmýþ, buyurdu. Kelime-i tevhid tesirini gösterdi ve Hak teâlâ affetti günahlarýný.

Sordular:
- Azabý kaldýrýldý mý efendim?
- Evet. Azabtan kurtulup büyük sevince garkoldu kadýncaðýz.