Bediüddin-i Seharenpuri “rahmetullahi aleyh”, Ýmam-ý Rabbani hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” sohbetlerine giderken memurluk yapýyordu bir devlet dairesinde.

Bir gün;
- Ýþimden istifa edeyim mý efendim? diye sordu Hazret-i Ýmama.

Hazret-i Ýmam cevaben;
- Hayýr, iþine devam et, buyurdu.

Sözünü dinlediði için çok büyük nimetlere kavuþtu.

O öyle biridir ki…

Kendisi anlatýyor:
Sýlaya gitmek için, Ýmam-ý Rabbani hazretlerinden izin istedim.
Ýzin verdiler.

Ayrýlýp, yola koyuldum.
Ancak Burhanpur’a gidinceye kadar O da ruhen yanýmdaydý.
Hiç ayrýlmadý yanýmdan.

Yolda Cuki denilen bir sihirbazýn yanýna gittim.
Maksadým, halini görmekti.

O, Hind kâfiri olup, istidrac sahibi bir sihirbazdý.
Sihirle harikulade iþler yapýyor, insanlarýn takdirini topluyordu.

Ancak beni görür görmez;
- Ey Bediüddin! Ýmam-ý Rabbani’yi býrakýp niye geldin? dedi.

Ve ekledi:
- O, öyle büyük biridir ki, Onun gibi bir Veli yoktur bugün yer yüzünde.

Ben buna hayret edip;
- Madem öyle, sen niçin o büyük zatýn sohbetine gelmiyorsun? dedim.

Cevabý enteresandý:
- Ben de olgunlaþtým artýk. Ona ihtiyacým yoktur.

Böyle deyip devam etti küfür ve inadýna.

Eðer caiz olsaydý

Bu zat, bir gün sevdiklerine;
- Beyinin hukukunu gözetmeyen kadýn, Allahü teâlânýn hakkýný gözetmemiþ sayýlýr, buyurdu.

- Ya rýzasýný kazanýrsa efendim? dediler.
- O zaman Cennete kolay girer, buyurdu.

Ve ilave etti:
- Sevgili Peygamberimiz “aleyhisselam”; “Ýnsanýn insana secde etmesi caiz olsaydý, hanýmlarýn beylerine secde etmelerini emrederdim” buyuruyor.