Ali Ramiteni “kuddise sirruh” hazretleri zamanýnda Seyyid Ata adýnda salih bir kimse vardý ki, bu büyük Veli’nin büyük zat olduðunda þüphesi vardý biraz.

Tâ ki bir güne kadar.
O gün, daðdan haydutlar gelip, onun bir tek oðlunu kaçýrdýlar.

Seyyid Ata, çok üzüldü bu hadiseye.
Ancak bu belanýn kendisine nereden geldiðini tahmin etmiþti.

Önce tövbe istiðfar etti.
Sonra bu büyük Veli’den özür dilemek için büyükçe bir ziyafet tertib etti kendi evinde.

Gayesi, o Veli’nin gönlünü almaktý.
Þehrin eþrafýný da çaðýrmýþtý yemek ziyafetine.

Sofralar kuruldu, hazýrlýklar tamamlandý. Bütün davetliler geldikten sonra Ali Ramiteni hazretleri “rahmetullahi aleyh” de teþrif etti nihayet.

O gelince, Seyyid Ata kalktý ayaða.
- Ey davetliler, hepiniz hoþ geldiniz, dedi. Allahü teâlâya hamdolsun ki, Pirimiz Ali Ramiteni hazretlerinin “rahmetullahi aleyh” þerefine bir araya geldik. Evvela Pirimiz yemeðe baþlamadan hiçbirimiz yemeðe el uzatmayalým!

Onun bu sözleri Ali Ramiteni hazretlerini “rahmetullahi aleyh” çok memnun etmiþti.

Þefkatle ona dönüp;
- Ey Seyyid, senin oðlun þu kapýdan içeri girmedikçe ben de elimi yemeðe uzatmayacaðým, buyurdu.

Sevinçle tekbir getirdiler

O anda Seyyid Ata'nýn oðlu girdi kapýdan.
Onu gören davetliler, hayret ve sevinçle tekbir getirdiler.

O da çok sevinip, sarýldý oðluna.
Ve nasýl kurtulduðunu sordu.

Çocuk þöyle anlattý:
- Buradan onbeþ günlük mesafede olan bir yerde, ellerim baðlý vaziyette hapis bulunuyordum. Bir de baktým ki buradayým. Ama nasýl geldim? Kim çözdü ellerimi? Bilmiyorum.

Seyyid Ata, sevinçle kalktý ayaða.
- Rabbimize sonsuz hamd ve þükürler olsun ki, böyle büyük bir Veli ihsan etti bize. Oðlumun kurtulmasý, yüksek üstadýmýzýn himmetiyle olmuþtur, dedi.

Ve ellerini öpüp, özür diledi bu büyük Veli’den.