Behaeddin-i Buhari “kuddise sirruh” hazretleri, Evliyayý kiramýn en büyüklerindendir.

Kendisi anlatýyor:
- Bir kýþ günü idi ki, birden aþk-ý ilahi kapladý beni.
Kendimden geçmiþ halde daðlara çýktým.

Ve yalýn ayak baþ açýk dolaþtým oralarda. Öyle ki, ayaklarým yarýlýp parçalandý. Ve delinip kanlar aktý dikenlerin yerinden.

Bu halde iken;
“Gideyim, hocam Emir Külal’in dizi dibinde oturup, tesirli sohbetinden istifade edeyim” diye düþündüm.

Ve büyük bir iþtiyakla koþup katýldým sohbete.

Beni dýþarý attýlar

Fakat hocam beni görünce;
- Bu kimdir? Niçin bana sormadan içeriye aldýnýz? Derhal çýkarýn onu buradan! diye emretti hemen.

Talebeler kalkýp, beni kolumdan tutarak dýþarýya attýlar.
Bu hakaret, çok zor geldi nefsime.

Ama ben;
“Ey nefsim, bu davranýþ gücüne gitti, ama bilesin ki, sen daha aðýrlarýna lâyýksýn. Sen þimdi kýzýp, burayý terk etmek istiyorsun. Ama hayýr, gitmeyeceðim. Çünkü bu büyüklerin her iþinde hikmet vardýr” dedim kendi nefsime.

Üzerime kar yaðdý

Ve baþýmý o eþiðe koyup yattým.
Fecir sökene kadar bekledim bütün gece.

Üstüme, lapa lapa kar yaðdý.
O karlarýn altýnda, kayboldu vücudum.

Sabahleyin hocam Emir Külal, kapýyý açýp da abdest için dýþarý çýkacaktý ki, eþik dibinde birikmiþ kar yýðýnýný gördü.

Ve tam baþýmýn üstüne bastý mübarek ayaðýný.

Ama bir canlýnýn üzerine bastýðýný anlayýnca hýzla geri çekip;
- Kimdir, bu kar altýnda yatan? buyurdu.
Ve elini uzatýp kaldýrdý beni eþikten.

Ýçeri alýp çok dualar etti bana.
Ýltifatlarda bulundu.

Ayaðýmdaki dikenleri, eliyle çýkarýp, merhametle bir nazar etti bana.

Ýþte, ne oldu ise, o anda oldu.
O nazarla, tasavvufun en yüksek derecesine çýkmýþ oldum.