Behaeddin-i Buhari “kuddise sirruh” hazretleri, Evliyanýn en büyüklerindendir.
Orta boylu, sevimli, yüzü çok nurlu idi.
Mübarek sakalýnýn beyazý daha çoktu.

Yürümesi, ne hýzlýydý, ne de yavaþ.
Güler yüzlü, tatlý dilli bir mübarek zat idi.

Konuþurken, yüzünü konuþtuðu kimseye döndürür ve tane tane konuþurdu.
Kahkaha ile gülmez, tebessüm ederdi sadece.

Kimseyi küçük görmezdi.
Güler yüzle karþýlardý herkesi.

Ama celallenip de kaþýný çattýðýnda, heybetinden kimse duramazdý karþýsýnda.

Þemaili aynen Resulullaha “aleyhisselam” benzer, her hali Onun sünnetine uygun olurdu.

Hiç huzurum yok

Bir gün, günahlar içinde olan bir genç gelip;
- Efendim, hiç huzurum yok. Ýçim sýkýlýyor, diye dert yandý bu zata.

Mübarek zat sordu:
- Neden sýkýlýyorsun oðlum?
- Bilmiyorum hocam. Devamlý bir huzursuzluk var içimde.

- Evladým, Allahü teâlânýn emir ve yasaklarýna göre yaþarsan huzurlu olursun. Huzursuzluk, günah iþlemekten ileri gelir ekseri.

Ve sordu:
- Evinizde Ehl-i sünnet âlimlerinin yazdýðý Ýlmihal kitaplarýndan var mý?
- Var hocam, olmaz mý.

- Peki okumuyor musun o kitaplarý?
- Maalesef, okumuyorum efendim.

- Vah vah! Güzelim kitaplarý raflarda hapsettin öyle mi? Çok yazýk. Senin ilacýn o kitaplardýr iþte.

Ve sordu ona:
- Bir hasta, ilacýný bilse ama kullanmasa, iyi olabilir mi evladým?
- Olamaz tabii hocam.

- Ýþte senin halin de buna benziyor. Ýlacýn var, kullanmýyorsun. Bir ilaç kullanýlmýyorsa, evde bulunmasýnýn ne faydasý olur?

Ve ekledi:
- O kitaplarý okuyup tatbik edersen, sýkýntýdan kurtulur, huzura kavuþursun.