Ýbrahim Havvas “rahmetullahi aleyh”, Hac yolunda bir rahiple karþýlaþtý.
Birlikte yürüyüp hasbihal ettiler yol boyunca.

Sonra önlerine bir nehir geldi.

Rahip bu zata dönüp;
- Ey Ýbrahim! Senin dinin mi hak, benim ki mi? Bunu, tecrübe ile anlayabiliriz, dedi.

- Nasýl anlarýz?
- Çok kolay. Þu suyun üzerinden hangimiz yürüyüp karþýya geçerse, onun dininin hak olduðu anlaþýlýr. Deneyelim mi?

- Hayhay.

Önce rahip su üzerinden yürüyüp geçti karþýya.

Yâ Rabbi, bana yardým et!

Ýbrahim Havvas hazretleri buna çok þaþýrýp;
- Yâ ilahi, bana yardým et, onun karþýsýnda mahcup etme, diye yalvardý.

Ve Besmele söyleyerek geçti karþý tarafa.

Rahip;
- Ýkimiz de geçtik, dedi. Bir daha yarýþmamýz lazým.

Ve devam ettiler yollarýna.
Nihayet acýktýlar.

Rahip;
- Ýkimiz de acýktýk, dedi. Haydi bir daha yarýþalým. Hangimizin önüne daha leziz rýzýklar gelirse, onun dininin hak olduðunu anlayalým, tamam mý?
- Tamam.

Sonra bir kaðýda sihir olarak bir þeyler karalayýp;
- Gör bak, dedi. Bana nasýl rýzýk gelecek.

Senin dinin hakmýþ

Derken bir köpek, aðzýnda tuttuðu bir dilim kuru ekmekle gelip durdu rahibin önünde.

Rahip, köpeðin aðzýndan ekmeði alýp yemeye baþladý.

Ýbrahim Havvas hazretleri “rahmetullahi aleyh” dua etti.
O anda nur yüzlü birini gördü yanýnda.

Elinde, üzeri leziz yemeklerle dolu büyükce bir sini tutuyordu.

Rahip bunu görünce, insafa geldi.
- Ben iki defa da sihir yapmýþtým, dedi. Ama seninki gerçekten keramet. Anladým ki senin dinin haktýr.

Ve kelime-i þehadeti getirip Müslüman oldu.